Yargıtay Kararı 15. Hukuk Dairesi 2010/2234 E. 2011/4792 K. 20.07.2011 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/2234
KARAR NO : 2011/4792
KARAR TARİHİ : 20.07.2011

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tic.Mah.Sıf)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı … vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekilleri Avukat … ve Avukat … ile davalı … ve Fer’i Müdahiller vekili Avukat … geldi. Fer’i Müdahil … vekili gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

– K A R A R –

Davada, … sözleşmesinden kaynaklanan bakiye alacağın tahsili istenmiş, mahkemece kabule dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle hakimin reddi isteminin yargılamayı uzatma amacına yönelik olduğu, bu itibarla HUMK’nın 35. maddesi uyarınca hakimin reddi isteminin reddine ilişkin kararın yerinde olduğu anlaşılmakla davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Taraflar arasında düzenlenen 25.12.1996 günlü sözleşme ile davalı kooperatife ait 169 adet bağımsız bölümün birim fiyat esası ile yapımı kararlaştırılmıştır. Davacı yüklenici, davalı ise iş sahibidir. İnşaatın devamı boyunca toplam 13 adet ara hakediş düzenlenmiş, ilk 6 hakediş taraflarca onaylanmış, ne var ki takip eden 7 ila 13 nolu hakedişler yüklenici tarafından imzalanmakla beraber, kooperatif tarafından onaylanmamıştır. Davadan önce yüklenici tarafından düzenlenip davalı iş sahibine sunulan kesin hakedişin ise davalı yanca kabul edilmediği anlaşılmaktadır.
Temyiz incelemesine konu mevcut davada, yapılan imalâtlara karşı ödenmediği ileri sürülen bir kısım hakediş bedellerinin tahsili talep edilmiştir. Mahkemece yargılama sırasında alınan bilirkişi raporuna dayanılarak istem aynen hüküm altına alınmıştır. Karara varılırken hükme esas kabul edilen rapora yönelik davalı iş sahibinin itirazları bilirkişilerden ek rapor alınarak karşılanmaya çalışılmış, ancak ek raporun içeriğinden, uyuşmazlığın çözümü için çıkarılması gereken kesin hakedişin hazırlanabilmesi için zorunlu bulunan metraj ölçümlerinin yeniden ve yerinde yapılıp yapılmadığı, denetlenip denetlenmediği anlaşılamamıştır.
Bunun yanında mahkemece hükme dayanak yapılan raporun doğruluğunun kabulü halinde dahi yüklenicinin hakedişinden kesilmesi gereken stopaj tutarının düşülmeden 1.528.384,00 TL’nin aynen hüküm altına alınması doğru olmadığı gibi, yapılan imalâtlara karşılık gerçekleştirilen ödeme konusunda da ihtilâf bulunduğu halde bu konunun da aydınlığa kavuşturulmadan sonuca varılması yerinde görülmemiştir.
Şu halde mahkemece yapılacak iş; gerçeğin daha ziyade ortaya çıkarılması amacıyla HUMK’nın 284. maddesi uyarınca uyuşmazlık konusu hakkında uzmanlığı bulunan kişilerden oluşturulacak yeni bir bilirkişi kurulundan rapor alınarak taraflarca kabul edilerek imza altına alınan ilk 6 adet hakediş hariç tutulup ondan sonraki imalâtlar için düzenlenen tüm hakedişler açısından yerinde ölçümleme yapılması, yanlar arasındaki ödeme tutarına dair uyuşmazlığın giderilmesi ve tüm hakedişler nazara alınarak saptanacak yüklenici alacağından stopaj miktarı ile ödeme tutarının indirilmesinden sonra kalan bedel üzerinden hükme varılması olmalıdır.
Değinilen hususlar dikkate alınmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 825,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı …’ne geri verilmesine, 20.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.