Yargıtay Kararı 13. Hukuk Dairesi 2011/16866 E. 2012/2405 K. 08.02.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/16866
KARAR NO : 2012/2405
KARAR TARİHİ : 08.02.2012

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne,kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalı bünyesindeki ve mimarlık fakültesi içindeki kantini 12.04.2002 tarihinden itibaren kiraladığını, on yıldan beride işlettiğini ancak davalının 12.04.2003 tarihli yazısı ile aralarındaki sözleşmeyi tek taraflı olarak feshettiğini, davacının bu sebeple davalıya yönelik kiracılığın tespiti davası açarak bu davayı kazandığını, ve açılan davada kiracılık ilişkisinin devamına ve mecurun müvekkiline teslimine karar verildiğini, kantinin fesih sonrası davalı tarafından mühürlendiğini bu sebeple mühürlenme tarihi olan 01.09.2003 ile 19.07.2006 tarihleri arasında kantin kullanılamadığından fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile 7.500,00 TL nin temerrüt tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 4.241,70 TL’nin dava tarihinden itibaren ticari-avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delilerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacı davalının aralarındaki kira akdini tek taraflı olarak feshettiği, davalıya yönelik açtığı kiracılığın tespiti davasında kiracılık ilişkisinin devamına karar verildiğini ve bu kararın kesinleştiğini ancak fesih sonrası kantine mühür vurulması nedeni ile çalışamadığından maddi zararını talep etmiş, davalı ise davanın reddini dilemiştir. Davalı mahkemece alınan bilirkişi raporuna itiraz etmiş ve davacının zarara uğradığını iddia ettiği 2003-2006 yılları arası dönemde başka bir işyeri olduğunu ve faaliyetine devam ettiğini, oradan elde edilen gelirinde muhasebeleştirildiğini savunmuş olmasına rağmen, ayrıca dava konusu döneme ait davacı defterlerinin incelenerek sonuca gidilmesi gerektiğide gözönüne alınarak mahkemece, yeniden inceleme yapılarak dava konusu döneme ait (2003-2006) sözkonusu işyerinden ne kadar net kar elde edilebileceğinin tespiti ile hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 8.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.