Yargıtay Kararı 13. Hukuk Dairesi 2012/20873 E. 2012/23025 K. 12.10.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/20873
KARAR NO : 2012/23025
KARAR TARİHİ : 12.10.2012

…Genel Müdürlüğü vekili avukat … ile Haşim Çorbacı vekili avukat … aralarındaki alacak davası hakkında … 3. Tüketici Mahkemesinden verilen 08.03.2012 gün ve 2009/752 2012/255 sayılı hükmün taraflar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, 09/12/2009 tarihinde açtığı dava ile …Kaymakamlığı … nin 18.11.2009 tarih 2009/1506 sayılı kararı ile kanal katkı ve şebeke bedeli olarak tahsil edilen 623,24 TL.nin tüketiciye iadesine karar verildiğini, hakem heyetinin yetkili olmadığını belirterek,… Kaymakamlığı … nin 18.11.2009 tarih 2009/1506 sayılı kararının iptaline karar verilmesini istemiş, mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davalının borcunun 352,70.-TL olduğunun tespitine, fazla tahsil edilen 270,54.-TL nin davalıya iadesine,… Kaymakamlığı … nin 2009/1506 sayılı kararının 270,54.-TL üzerinden icrasına karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2012 tarihinden itibaren 1.690 TL’ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı ve davalı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.690,00 TL’yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davacı ve davalı tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçelerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle her iki tarafın temyiz dilekçelerinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.