YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/6725
KARAR NO : 2011/670
KARAR TARİHİ : 09.02.2011
Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
– K A R A R –
Dava, davalı aleyhine girişilen icra takibine vaki itirazın İİK’nın 67. maddesi uyarınca iptâli, takibin devamı, %40 icra inkâr tazminatının davalıdan tahsili istemiyle açılmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Mahkemece taraf defterleri üzerinde yapılan inceleme sonucunda alınan bilirkişi raporuna dayanılarak sonuca varılmıştır. Oysa yanlar arasında imzalanan ve münderacatının doğruluğuna karşı çıkılmayan “protokol” başlıklı belgede kalan bedel için davalıya ait Doblo marka bir aracın davacıya devredileceği, devrin mümkün olmaması halinde protokolün kendiliğinden sona ererek kalan (21.529,88 TL) borcun aynen devam edeceği kabul edilmiştir. Protokolde sözü edilen Doblo marka aracın üzerinde haciz bulunması ve esasen protokolün araç devrini sağlayacak geçerli bir belge olmaması nedeniyle devrin yapılamayacağı ortadadır. Devir de sağlanmamıştır. Bu durumda protokolde sözü edilen 21.529,88 TL asıl alacak üzerinden ve takip tarihinden itibaren yıllık %22 faiziyle birlikte ve değişen oranlar da gözetilerek icra takibinin devamına karar verilmesi yerine daha fazla miktara hükmedilmesi doğru olmadığı gibi, protokoldeki miktar gözetilerek icra takibine yapılan itirazın haklı olması karşısında davacı lehine %40 icra inkâr tazminatına hükmedilmesi de hatalıdır.
Mahkemece yapılacak iş protokolde gösterilen bakiye alacak bakımından takibin iptâline, alacağa %22 oranını geçmemek üzere değişen oranlarda reeskont faizi uygulanarak takibin davamına, işlemiş faiz ve %40 tazminata ilişkin istemin reddine karar verilmesinden ibarettir.
Karar belirtilen nedenlerle bozulmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı sebeplerle sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 09.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.