YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/25041
KARAR NO : 2022/6109
KARAR TARİHİ : 29.03.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan, iftira
HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Tebliğnamenin, 6545 sayılı Kanun’un yürürlüğe girdiği 28/06/2014 tarihinden sonra düzenlenmiş olmasına, temyizin kapsamına, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09/02/2018 tarihli ve 2018/1 sayılı iş bölümü kararına göre; birden fazla suçun yer aldığı hükümlerin temyiz incelemesi, incelemeye konu suçlardan yaptırımı en ağır olanına bakmakla görevli dairece yapılır. Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı belirlenirken de suçun temel şekline göre hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır, üst sınırların eşit olması halinde ise alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu kabul edilir. Milas 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 21/11/2014 tarih, 2013/381 Esas ve 2014/375 Karar sayılı kararı ile muhafaza görevini kötüye kullanma, resmi belgenin düzenlenmsinde yalan beyan ve iftira suçlarına ilişkin yapılan yargılama sonucu kurulan hükümlerin temyizi üzerine, iftira suçundan (TCK’nın 267/1-2) kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinin Yüksek Yargıtay 8. Ceza Dairesi’nin görevine dahil olduğu anlaşılmakla; dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Ceza Dairesine gönderilmesine, 29.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.