YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/116
KARAR NO : 2022/5591
KARAR TARİHİ : 04.04.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi Belgede Sahtecilik

Sanık …’in, sanık … adına düzenlenen üzerinde herhangi bir tahrifat yapılmayan sınav giriş belgesi ve nüfus cüzdanını kullanmak suretiyle motorlu taşıtlar sürücü adaylığı sınavına girdiği, cevap kağıdının isim bölümünün sanık … tarafından doldurulup imzalandığı ancak cevap kağıdı doldurulmadan salon görevlileri tarafından durumun farkedilmesi üzerine görevliler tarafından sınav cevap kağıdının alt kısmında bulunan “Adayın yerine bir başkası sınava girdi. Ayrıca tutanak tutularak Emniyet görevlilerine bildirilecektir.” şeklindeki matbu yazının işaretlendiği ve durumun kolluk görevlilerine bildirildiği eylemde; suça konu sınav cevap kağıdı belgesinin baştan itibaren görevlilerce içeriği itibariyle sahte olduğunun bilinmesi nedeniyle hukuki sonuç doğurmaya elverişli bulunmadığı ve dosya kapsamına göre de sanıklar tarafından başkaca sahte herhangi bir belgenin düzenlenmemiş olduğu anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK’nin 204/1. maddesi kapsamında “resmi belgede sahtecilik” suçunun unsurları itibarıyla oluşmayacağı, fiilin 5236 sayılı Kabahatler Kanunu 40. maddesinde düzenlenen “kimliği hakkında gerçeğe aykırı beyanda bulunmak” kabahati kapsamında kaldığı gözetilmeden, sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan beraat hükümleri kurulması,
Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak sanıkların lehine bulunan ve eylemine uyan 5326 sayılı Kanun’un 40/1. maddesinde öngörülen idari para cezasının miktarına göre aynı Kanunun 20/2-c maddesinde yazılı soruşturma zamanaşımının eylemin gerçekleştiği 13.12.2014 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK’nin 322 ve Kabahatler Kanunu’nun 24. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, Kabahatler Kanunu’nun 20/1. maddesi uyarınca sanıklar hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 04.04.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.