YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/15742
KARAR NO : 2010/19921
KARAR TARİHİ : 30.11.2010

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 30.11.2010 günü temyiz eden … vekili Av. … ve karşı taraf davacı … … ile vekili Av. … geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle dosyadaki mevcut delil durumuna göre; çocukla, davalı arasında kişisel ilişki kurulmamasının bu aşamada doğru bulunmasına, ileride koşulların değişmesi halinde kişisel ilişki tesisi hususunda dava açılmasının mümkün bulunmasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 750.00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna ve 67.20 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere kişisel ilişki yönünden oyçokluğu diğer yönlerden oybirliğiyle karar verildi.30.11.2010(Salı)
(Muhalif) (Muhalif)

KARŞI OY YAZISI
Velayeti anneye bırakılan müşterek çocuk 2004 doğumludur. Kişiliğinin tam ve uyumlu olarak gelişebilmesi bakımından , bedensel ve zihinsel gelişimi esas alınarak babasıyla kişisel ilişkinin onun yüksek yararına aykırı düşüp düşmeyeceği hususunda psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşan uzmanlardan , çocuk ve baba ile görüşme suretiyle aydınlatıcı rapor (görüş) alınmalı, diğer delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre kişisel ilişki konusunda karar verilmelidir. Bu yapılmadan eksik inceleme ile babanın çocuğuyla, çocuğun da babasıyla kişisel ve doğrudan ilişki kurmak ve sürdürmek hakkından yoksun bırakılmasını doğru bulmuyorum. Bu sebeple sayın çoğunluk görüşüne bu yönden katılmıyoruz.