Yargıtay Kararı 18. Hukuk Dairesi 2011/10634 E. 2012/492 K. 24.01.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/10634
KARAR NO : 2012/492
KARAR TARİHİ : 24.01.2012

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde ve birleşen dava dilekçelerinde 22.11.2009 tarihli olağanüstü kat malikleri kurulu toplantısının, bu toplantıda alınan kararların ve buna bağlı yapılan yeni yönetim planının iptali ile 28.01.2010 tarihli yönetim kararının iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi ve incelemenin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı vekili Av…. ile aleyhine temyiz olunan davacılar vekilleri Av…., Av…., Av…., Av…. geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 66. maddesine göre, toplu yapı; bir veya birden çok imar parseli üzerinde, belli bir onaylı yerleşim planına uygun yapılmış veya yapılacak, altyapı tesisleri, ortak kullanım yerleri, sosyal tesis ve hizmetler ile bunların yönetimi bakımından birbirleriyle bağlantılı birden çok yapıyı ifade eder. Aynı Yasa’nın 70. maddesinde; toplu yapı kapsamındaki yapı ve yerler için tamamını kapsayan bir tek yönetim planının düzenleneceği ve bu planın toplu yapı kapsamındaki bütün kat maliklerini bağlayacağı, yönetim planının değiştirilebilmesi için toplu yapı temsilciler kurulu üyelerinin temsil ettikleri bağımsız bölümlerin tam sayısının beşte dördünün oyunun şart olduğu öngörülmüştür. Öte yandan aynı Yasa’ya 5912 sayılı Yasanın 5. maddesi ile eklenen geçici 2. maddeye göre, bu Kanunun yürürlük tarihinden önce kurulan toplu yapılara ait yönetim planlarının bu Kanun hükümlerine uyarlanması amacı ile yapılacak ilk değişiklik için mevcut kat malikleri kurulunun salt çoğunluğu yeterlidir.
Somut olaya gelince dava konusu yer, tek parsel üzerinde olup kat mülkiyeti kurulmuş bir sitedir. Bu tür sitelerin toplu yapı yönetimine geçmelerine gerek bulunmamaktadır. Birden çok imar parseli üzerinde kurulan toplu yapılarda, her bir parsel için bu Yasa yürürlüğe girmeden önce ayrı ayrı yönetim planları yapılmış ise bu takdirde Yasa’nın 70. maddesindeki bir tek yönetim planının düzenlenebilmesini sağlamak amacıyla, siteye dahil parsellerin yönetim planlarında gerekli uyarlama ve değişikliğin Yasanın geçici 2. maddesindeki koşullara uygun şekilde mevcut kat maliklerinin salt çoğunluğu ile karar alarak yapmaları gerekir. Geçici 2. madde bu nedenle getirilmiştir. Yukarıda açıklanan nedenlere göre tek parsel üzerinde kurulu bulunan dava konusu Orman Sitesinde 1988 yılında kat irtifakı kurulup yönetim planı tanzim edilmiş olduğundan, bu yönetim planının değiştirilmesi, Kat Mülkiyeti Yasasının 28. maddesinin üçüncü fıkrasına göre bütün kat maliklerinin beşte dördünün oyu ile mümkün bulunmaktadır. Tüm bu hususlar dikkate alındığında dava konusu sitede toplam 32 bağımsız bölüm bulunmakta olup 22.11.2009 günü yapılan toplantıda, yönetim planının değiştirilmesine ilişkin olarak alınan kararlar yasada aranan çoğunlukla alınmadığından iptaline karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.
Ayrıca, yasaya aykırı şekilde oluşturulmuş olan yönetim tarafından sitenin yönetimi ile ilgili olarak alınmış bulunan kararlar da her ne kadar hukuki anlamda yönetim kurulu kararı niteliği taşımamakta ise de sitede geçerli olan 1988 tarihli yönetim planı uyarınca oluşturulacak yönetimin sitenin yönetimi ve işleyişi ile ilgili geçmişe yönelik olarak her zaman karar almaları mümkün bulunduğundan bu yöndeki mahkeme kararında da bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacılar yararına takdir edilen 900,00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 24.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.