YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/9418
KARAR NO : 2012/10000
KARAR TARİHİ : 24.09.2012
MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi
Dava dilekçesinde, anataşınmazın ortak yeri olan otoparka davalıların kamyon, tır, kamyonet, minibüs girişinin ve park etmelerinin yasak edilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı . … San. ve Tic.Ltd.Şti vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacılar vekili dava dilekçesinde, davalı şirkete ait yaklaşık 14 adet tır, kamyon, kamyonet, minibüs ile 7 adet binek aracının anataşınmazın otoparkını işgal ettiğini, bunun otoparkın kullanımını güçleştirdiğini, gerek binanın arkasında yapılan rampada gerekse anayapının yanındaki bahçeyi kaldırmak suretiyle açılan park yerinde işlenmemiş et getiren kamyonlar, tırlar, kamyonetler ve bunların içindeki et kaplarının saatlerce yıkandığını, bu nedenle binanın kanalizasyon borularının tıkandığı ve zaman zaman bina temelini kirli su bastığını, etler nedeniyle zorunlu olarak araçların soğutma sistemlerinin sürekli çalıştırıldığını ve bundan bina sakinlerinin rahatsız olduğunu, ileri sürerek kat maliklerine verilen bu rahatsızlıklardan dolayı Kat Mülkiyeti Yasasının 33.maddesi gereğince hakimin müdahalesiyle anataşınmazın otoparkına kamyon, tır, kamyonet ve minibüs girişinin yasaklanmasını istemiş, mahkemece davanın kabulüyle anataşınmazın ortak yerlerinden olan park yerine davalıların binek otomobilleri dışında kamyon, kamyonet, minibüs gibi araçları park etmelerinin önlenmesine, bu konuda davalılara 10 gün süre verilmesine, davacı vekilinin ek dilekçeyle talep ettiği kötü ve rahatsız edici kokuların giderilmesine ilişkin talebin halen mahkemede derdest bulunan 2009/779 esas sayılı davanın konusu olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığı şeklinde hüküm kurulmuştur.
Dosyanın incelenmesinde; kat mülkiyetli anataşınmazda toplam 31 bağımsız bölüm bulunduğu, tarafların kat malikleri oldukları, yönetim planında anataşınmazın otoparkının kullanımı konusunda bir düzenlemenin bulunmadığı, 12.06.2004 tarihli kat malikleri kurulu toplantısında apartman garajına konulan … San. ve Tic. Ltd. Şti.ne ait kamyonların garaj dışına çekilmesine, 13.10.2005 tarihli kat malikleri kurulu toplantısında ise otoparka konulan yabancı arabaların saptanıp çıkartılmasına, davalı şirketin hakkından çok araba sokmasının önlenmesine karar verildiği, yerinde yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporunda araç başına ortalama 25 m² alan gerekeceğinin kabulüyle açık otoparkta 54 araçlık alanın mevcut olduğu, yönetim planında kullanımı ifade eden, tahsisi gösteren bir hüküm olmaması dikkate alındığında otoparkın özel araç (binek otomobili) amacına yönelik
olarak kullanılabileceği, bu amacı aşan kullanımın mümkün olmadığı, bunun Kat Mülkiyeti Yasasının 16.maddesinede aykırılık oluşturduğu, otoparkın kat malikleri kurulu kararına uygun olarak kullanılması gerektiği kanaati bildirilmiştir. Kat Mülkiyeti Yasasının 16.maddesinde kat malikleri anagayrimenkulün bütün ortak yerlerine, arsa payları oranında, ortak mülkiyet hükümlerine göre malik olurlar, kat malikleri ortak yerlerde kullanma hakkına sahiptirler; bu hakkın genel kömürlük, garaj, teras, çamaşırhane ve çamaşır kurutma alanları gibi yerlerdeki ölçüsü, aksine sözleşme olmadıkça, her kat malikine ait arsa payı ile orantılıdır. Yine aynı Yasanın 18.maddesinde kat malikleri, gerek bağımsız bölümlerini gerek eklentileri ve ortak yerleri kullanırken doğruluk kaidelerine uymak özellikle birbirini rahatsız etmemek, birbirinin hakkını çiğnememek ve yönetim planı hükümlerine uymakla karşılıklı olarak yükümlüdürler. Buna göre davalının anataşınmazın garajına park ettiği kamyon, kamyonet, minibüs vs. nin ortak yerlere ve diğer bağımsız bölümlere Kat Mülkiyeti Yasasının 18.maddesi gereğince herhangi bir rahatsızlık verip vermediği etraflıca araştırılıp, rahatsızlık verme söz konusu ise bunun hangi önlemlerle giderilmesi gerektiğinin bilirkişiye tespiti ile bu önlemlere de hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.