YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/2394
KARAR NO : 2011/4932
KARAR TARİHİ : 12.04.2011

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının annesinin nüfus kaydında “…” olan soyadının “…” olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı vekili, dava dilekçesinde müvekkili …’ın annesi olan …’nın Polonya vatandaşı olup, 14.09.1950 tarihinde Türk Vatandaşı olarak kayıtlara geçerken, soyadının “…” olarak yazıldığı ve Polonya vatandaşı da olan davacının, annesinin bu ülkedeki mal varlığı ile diğer yasal hakları kullanamadığı ileri sürülerek, davacının annesinin nüfus kaydında “…” olan soyadının “…” olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece aktif husumet ehliyeti yönünden davanın reddine karar verilmiştir.
5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Yasasının 36. maddesine göre; ilgililer nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme ve tespit davası açmak hak ve yetkisine sahiptirler. Bir kimsenin ölmesi sonucu kaydı kapalı hale geleceğinden, bu kişilerle ilgili sadece tespit davası açılabileceği Yargıtay uygulamaları ile kabul edilmiştir. Davacı hernekadar murisi …’ın nüfus kaydının düzeltilmesini istemiş ise de, çoğun içinde azın da bulunacağı ilkesi gözetilerek, düzeltme davası içinde tespit istemi de mevcuttur. Nüfus kayıt düzeltme davaları diğer bir kısım davalarda olduğu gibi kamu düzeni ile yakından ilgili bulunmaktadır. Bu özelliklerinden dolayı hakim doğru sicili oluşturmak zorundadır. Açıklanan bu durum karşısında dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacı davasını ispat ettiğine göre “…” ile “…”in aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.