Yargıtay Kararı 21. Hukuk Dairesi 2011/4374 E. 2012/24196 K. 20.12.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/4374
KARAR NO : 2012/24196
KARAR TARİHİ : 20.12.2012

MAHKEMESİ :… Mahkemesi

Davacı, 01/03/1980 tarihinden itibaren 270 günlük hizmetinin geçerliliğine, yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
KARAR
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
Dava, davacının … sicil numaralı işyerinde 1.3.1980 tarihinden itibaren geçen ve bildirimi yapılıp primleri ödenen 270 günlük hizmetin davacıya ait olduğunun tespiti ile 11.11.2008 tarihli yaşlılık aylığı tahsis talebine istinaden 1.12.2008 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulü ile davacının 27969.01 sicil numaralı işyerinde 1.10.1980-31.12.1980 dönemine ait 90 günlük çalışmasının davacı adına ait olduğunun tespiti ile davacının 1.12.1982 tarihi itibari ile 506 sayılı Yasaya göre yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.
Mahkemece verilen karar hukuka uygun olmakla birlikte; davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 1.3.1980 olarak kabul edilmeyerek talebinin kısmen kabulüne karar verilmiş olmasına rağmen davanın kısmen kabulü ile davalı Kurum vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken davanın kabulüne denilmek sureti ile yazılı şekilde hüküm kurulması ve yaşlılık aylığı tahsis talep tarihinin 11.11.2008 olup, tahsis talep tarihini takip eden aybaşı olan 1.12.2008 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesindeki 1086 sayılı Kanun’un temyize dair hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkin düzenleme karşısında, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendi yer alan “1.12.1982 “ tarihinin silinerek yerine “ 1.12.2008 “ tarihinin yazılmasına ve 4 numaralı bend olarak “ Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 1.100,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine ” sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 20.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.