Yargıtay Kararı 13. Hukuk Dairesi 2010/4983 E. 2010/13938 K. 26.10.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/4983
KARAR NO : 2010/13938
KARAR TARİHİ : 26.10.2010

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, elektrik abonesi olduğunu, şimdiye kadar olan elektrik borçlarını ödediğini, davalının buna rağmen 19/12/2006 tarihli fatura ile 1.723,50 TL fark bedelin tahsilini istediğini, oysaki borcunun bulunmadığını ileri sürerek 1.723,50 TL borcu bulunmadığının tespiti ile %40 oranında tazminatın tahsilini istemiştir.
Davalı, davacının elektrik sayacının 5/5/2005 tarihinde söküldüğünü, yapılan incelemede sayacın yanık olduğu ve eksik kayıt yaptığının belirlendiğini, bunun üzerine 3/11/1999 ile 4/10/2000 tarihleri arasındaki tüketim ortalamasına göre eksik tüketim faturası düzenlendiğini, uygulamanın doğru olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, 1978 yılında takılan sayacın 5/5/2005 tarihinde söküldüğünü, bu süre zarfında sayacın gerekli bakım ve kontrolleri yapmayan davalının nasıl tesbit edildiği belli olmayan eksik tüketim nedeniyle borç çıkarılarak faiziyle birlikte talep edilmesinin MK. 2. maddesine aykırı olduğu, davalının olayda kusurlu bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının borçlu olmadığının tesbitine, tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.
1-Davacının elektrik tesisatında kullanılan sayacın 5/5/2005 tarihinde söküldüğü ve sökülen sayacın Ölçüler ve Ayarlar Şube Müdürlüğünde yapılan incelemesi sonunda içten yanık olup eksik kayıt yaptığının belirlendiği, bunun üzerine davalı tarafından ihtilafsız dönem olan 3/11/1999 ile 4/10/2000 tarihleri arasındaki davacının tüketim ortalaması esas alınarak 3/11/2000 tarihi ile 5/5/2005 tarihleri arası için fark tahakkuku yapılığı anlaşılmaktadır. Bilirkişi raporu ile de belirlendiği üzere, 3/11/1999 ile 4/10/2000 arasındaki davacı tüketimlerinin belirli bir standart içinde olduğu, 3/11/2000 ile 5/5/2005 tarihleri arasında ise tüketimin belirli ölçüde azaldığı, sayacın değişiminden sonra ise davacının tüketimlerinin tekrar bir standarda kavuştuğu sabittir. Bu hususlar birlikte gözetildiğinde, davalının olay tarihinde yürürlükte bulunan Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 20. maddesine uygun olarak uygulama yaptığı, 3/11/1999 ile 4/10/2000 arasındaki dönemin muntazam ve ihtilafsız dönem olarak alınıp, 3/11/2000 ile sayacın söküldüğü 5/5/2005 arasındaki dönem için herhangi bir faiz tahakkuku yapmaksızın fark tahakkuk ettirilmesinin de yönetmeliğe uygun bulunduğu sonucuna varılması zorunludur. Hal böyle olunca, davacının sayacın içten yanık olması nedeniyle yapılan eksik tüketimden sorumlu olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece değinilen bu yönler gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.
2-Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1- numaralı bentte açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2- numaralı bent uyarınca davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 23.50TL. temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.