YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/20084
KARAR NO : 2013/15443
KARAR TARİHİ : 25.06.2013
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA : Davacı, fazla mesai alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı, 16.08.2010 -31.12.2011 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde çalıştığını, işyerinde fazla çalışma yapmasına rağmen bu çalışmalarının karşılığı ücret alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, fazla çalışma ücret alacağının davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı vekili, müvekkiline ait işyerinde fazla çalışma yapılmadığını, nadiren gerçekleşen fazla çalışma ücretlerinin ise eksiksiz ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının fazla çalıma iddiasının işyerine giriş çıkışlarda kullanılan elektronik kart okuma sistemi kayıtları ile ispatladığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ,davacının hak kazandığı fazla çalışma ücreti dosya içerisinde mevcut olan ve elektronik kart okuma sistemine göre Erdemir T.A.Ş ‘ne giriş ve çıkış yaptığı saatleri gösterir kayıtlar doğrultusunda hesaplanmıştır.
Davacı tarafça, işyerinde çalışma düzenine ve günlük çalışma saatlerine ilişkin tanık dinletilmemiş ve bu yönde bir başka delil de ibraz edilmemiştir.
Mahkemece, işverenin fabrika ile sosyal tesislerinin bulunduğu alana giriş ve çıkışlarda güvenlik amacı ile kullandığı elektronik kart okuma sistemi kayıtlarına itibar edilerek karar verilmesi hatalıdır. İşveren tarafından işyerine giren personeli tanımak amacı ile kullanılan sistemin, işçinin işyerindeki fiilen görev yaptığı çalışma saatlerini belirlediği kabul edilemez. Özellikle çok sayıda işçi çalıştıran ve kullanım alanı içerisinde fabrika dışında sosyal tesis, yemekhane ve benzeri başka birimleri de içinde barındıran iş yerlerinde, işçilerin fiilen çalıştıkları saatler dışında farklı amaçlarla da işyerinde bulunmaları mümkündür. Bu durumda davacının fazla çalışma iddiasını ibraz ettiği diğer deliler ile ispat edip edemediği bir değerlendirmeye tabii tutulmalı ve gerekirse bu hususta bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi isabetsiz olup bu husus bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.