YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/2188
KARAR NO : 2022/5023
KARAR TARİHİ : 12.05.2022

İNCELENEN KARARIN;
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Uyap sisteminden yapılan sorgulamada; sanığın adli sicil kaydında yer alan, suç tarihinden önce kesinleşen Besni Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/295 Esas, 2008/346 sayılı Kararı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının taksirli suça ilişkin olduğu, aynı mahkemenin 2015/593 Esas, 2018/324 sayılı Kararı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ise suç tarihinden sonra kesinleşmekle yasal engel teşkil etmediği, kurum zararını gideren sanığın duruşma tutanaklarına yansımış olumsuz bir halinin de bulunmadığı nazara alınarak; kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık nedeniyle yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının ve hapis cezasının ertelenmesinin gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, CMK’nin 231/6. maddesindeki objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin, hangi somut veri ve olgulara dayanıldığı da gösterilmeden “Sanığın geçmişi, bir daha suç işlemeyeceği konusunda mahkememizde kanı hasıl olmadığından…” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
TCK’nin 53/1-a madde-fıkra-bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanun’un 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’un 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 12/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.