Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2012/26645 E. 2013/20179 K. 30.09.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/26645
KARAR NO : 2013/20179
KARAR TARİHİ : 30.09.2013

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücretli izin ile prim alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı davalıya ait iş yerinde 18.12.1996 -06.04.2006 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini, ücretine ek olarak yakacak yardımı ve prim ödemesinden yararlandığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.
Davalı vekili, davacının işverenin bir başka işçisi ile müşteri ve amirlerinin önünde kavga etmesi sebebi ile iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II-e. maddesi gereğince fesih edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonrasında, 21.04.2009 tarih 2006/2644 esas 2009/263 karar sayılı ilam ile davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu, davacının prim alacağı bulunduğuna ilişkin iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
21.04.2009 tarihli bu karar taraflarca temyiz edilmiş ve yapılan temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 2009/23453 esas, 2011/38323 karar sayılı 19.10.2011 tarihli bozma ilamı ile “Somut olayda, davacı ücretine ek olarak yakacak yardımı ve prim ödemesinden yararlandığını ileri sürmektedir. Dosya içerisinde mevcut 2005 yılı Aralık ayı bordrosunda davacıya prim adı altında 696,00 TL ödendiği anlaşılmaktadır. Davalı vekili bilirkişi raporuna ilişkin itirazlarını sunduğu 17.09.2008 tarihli dilekçesinde davacıya arizi olarak kömür ve odun yardımı yaptığını kabul etmektedir. Bu sebeplerle iş yerindeki yakacak yardımı ve prim uygulaması yönünden, hangi aralıklarla ne miktarda ödeme yapıldığı iddiası ile talep de bulunulduğu davacıya açıklattırılmalı, şahitler yeniden dinlenerek bu husustaki beyanları tespit edilmeli ve sonucuna göre dosyadaki tüm deliller bir
arada değerlendirilerek davacının prim alacağının, olup olmadığı varsa prim ile yakacak yardımının kıdem ve ihbar tazminatına esas giydirilmiş brüt ücretin hesabında dikkate alınıp, alınmayacağı belirlenmelidir.” gerekçesiyle bozulmuştur.
Mahkemece bozmaya uyulmasına karar verilmiş ve yapılan yargılama sonrasında 09.10.2012 tarihli 2011/1972 esas, 2012/665 karar sayılı ilamı ile ek bilirkişi raporuna dayanılarak davacı imzasını taşıyan bordrolarda davacının teşvik primlerinin ödendiği gerekçesiyle teşvik primleri taleplerinin reddi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Bozmaya uyulmakla bozma lehine olan taraf yönünden usulü müktesep hak oluşur ve mahkemece bozmaya uygun araştırma yapılması zorunluluğu doğar.
Somut olayda, bozma ilamı sonrasında davacı vekili, işyerinde her yıl 2 ton kömür ve 500 Kg. odun parası ödendiğini ileri sürmüştür. Bu aşamada ibraz edilen ücret bordroları içeriği ile yakacak yardımı ödenmesi yönünde işyeri uygulama bulunduğu anlaşılmaktadır. Ancak yakacak yardımının miktarı hususunda bozma ilamına uygun şekilde araştırma yapılmamıştır. Şahitlerin bu konudaki ayrıntı beyanları tespit edilmeden, davacının iddiası doğrultusunda yakacak yardımı miktarının yılda 2 ton kömür ve 500 Kg. odun o karşılığı olduğu kabul edilerek, kıdem ve ihbar tazminatına esas giydirilmiş brüt ücretin belirlenmesi isabetsizdir.
Öncelikle, bozma ilamı içeriğine uygun şekilde, işverence yılda kaç ton kömür ve ne miktarda odun karşılığı yardım yapıldığı şahitlerin ayrıntılı beyanları alınmalı ve sonucuna göre davacının aylık giydirilmiş brüt ücret miktarı tespit edilerek sonuca gidilmelidir. Eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir .
SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.09.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.