Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2012/22701 E. 2013/10916 K. 14.05.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/22701
KARAR NO : 2013/10916
KARAR TARİHİ : 14.05.2013

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, bakiye kıdem tazminatı, yıllık izin, genel tatil ve ücret alacaklarına karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek bakiye kıdem tazminatı ile ücret, yıllık izin ve genel tatil ücreti alacağı talebinde bulunmuştur.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık ücret alacağı için faiz başlangıcının ne olduğu konusunda toplanmaktadır.
Davacı, noter kanalı ile keşide ettiği 10.05.2010 tarihli ihtarnamede davalıdan kıdem tazminatı ve sair işçilik alacaklarının tebliğden itibaren bir iş günü içinde ödenmesini istemiş, bu ihtarname davalıya 13.05.2010 tarihinde tebliğ edilmiştir. Mahkemece, ihtarnamede açıkça, yıllık izin ve ücret alacağı belirtilmediğinden, davalının bu alacaklar yönünden temerrüde düşürülmediği gerekçesiyle, söz konusu alacaklara dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmiştir. Yıllık izin ücretinin feshe bağlı bir alacak olduğu dikkate alındığında fesihten önce bu alacak konusunda temerrüd söz konusu olamayacağından mahkemenin değerlendirmesinde bir isabetsizlik bulunmamakta ise de, “sair alacaklar” tabirinin ücret alacağına taalluk ettiği nazara alınarak, temerrüd tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle faiz başlangıcında dava ve ıslah tarihinin esas alınması hatalıdır.
Yukarıda sayılan bu husus hükmün bozulmasını gerektirmekte ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün aşağıda gösterilen şekilde düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararda hüküm kısmında geçen; “5.468,38 TL ücret alacağının 10,00 TL’sinin dava, bakiyesinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline,” bendinin hüküm fıkrasından çıkarılarak, “5.468,38 TL ücret alacağının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline”, şeklinde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinden 3,15 TL’nin davacıya, arta kalanın davalıya yükletilmesine, 14.05.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.