YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/3962
KARAR NO : 2010/5454
KARAR TARİHİ : 19.10.2010

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat … ile davalı asil … …. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı avukatı ile davalı asil dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

– K A R A R –

Dava, 14.05.2001 tarihinde Asliye Hukuk Mahkemesi’nde açılmış, mahkemece uyuşmazlığın 634 Sayılı Kat Mülkiyeti Yasasından doğduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir. Görevsizlik kararı üzerine sulh hukuk mahkemesince esasa girilerek hüküm kurulmuş, bu kararın temyizi üzerine karar, eser sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlığın çözümünde asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu belirtilerek bozulmuştur. Kartal 2. Sulh Hukuk Mahkemesi Yargıtay’ın bozma kararına uyarak 04.07.2006 tarihinde görevsizlik kararı vermiş, bu karar davalı vekiline 20.09.2006, davacı vekiline ise 13.09.2006 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz edilmeyerek 28.09.2006 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi mahkemece hatalı şekilde 30.10.2006 olarak belirtilmiş, davacı vekili 22.11.2006 havale tarihli dilekçe ile dosyanın görevli Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesini talep etmiştir. Kararın kesinleştiği tarihten itibaren HUMK’nın 193/III. maddesinde öngörülen 10 günlük yasal süre içinde dosyanın ilgili mahkemeye gönderilmesi talebinde bulunulması gerekirken hak düşürücü süre niteliğinde olan bu süre geçirilerek 22.11.2006 tarihinde gönderme talebinde bulunulduğundan davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması yanlış olmuş, kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 750,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalıya verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 19.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.