Yargıtay Kararı 15. Hukuk Dairesi 2010/1394 E. 2010/2238 K. 19.04.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/1394
KARAR NO : 2010/2238
KARAR TARİHİ : 19.04.2010

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

– K A R A R –

Dava, sebepsiz zenginleşme nedeniyle alacak istemiyle açılmış, mahkemece uyuşmazlığın Vergi Mahkemesinde çözümlenmesi gerektiği belirtilerek görevsizlik kararı verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davalı yüklenici şirket tarafından davacı İdare aleyhine hakedişlerinden haksız şekilde stopaj, fon, damga vergisi ve karar harcı kesildiği iddiasıyla davalar açıldığı, açılan davaların mahkemece kabul edildiği, bu şekilde yüklenici şirketin 314.263,00 TL alacaklı duruma geldiği uyuşmazlık konusu değildir. Davalı yüklenici şirketin mahkeme kararıyla oluşan bu alacağının tahsili için davacı İdare aleyhine icra takibi başlattığı gibi, şirketin diğer davalı Vergi Dairesine olan vergi borcu nedeniyle aynı alacağa dayanarak mahsup işleminde bulunduğu, bu şekilde aynı alacağı iki defa kullanmak istediği, sebepsiz olarak zenginleştiği iddiasıyla bu dava açılmıştır.
Davalı şirketin diğer davalı Vergi Dairesine olan borcu bu davada uyuşmazlık konusu değildir. Taraflar arasında davanın Vergi Mahkemesinde görülmesini gerektirir bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı İdare ile davalı yüklenici şirket arasındaki temel ilişki eser sözleşmesi olup, sebepsiz zenginleşmeye dayanan bu davanın Adli Yargı’da görülmesi zorunludur.
Mahkemece bu durum dikkate alınmaksızın, açılan davanın sebepsiz zenginleşme nedenine dayandığı ve vergi uyuşmazlığının sözkonusu olmadığı gözden kaçırılarak, davanın esası incelenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde uyuşmazlığın Vergi Mahkemesinde çözümlenmesi gerektiği belirtilerek görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı İdare yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 19.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.