YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/4189
KARAR NO : 2022/2240
KARAR TARİHİ : 22.03.2022

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21.01.2020 gün ve 2018/616 – 2020/30 sayılı kararı onayan Daire’nin 22.02.2021 gün ve 2020/1655 – 2021/1541 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacılar vekili; davalı şirketin 05.04.2012 tarihli olağan genel kurul toplantısında karara bağlanan 2011 yılı bilanço ve kâr-zarar hesaplarının onaylanmasına ilişkin 4., 2011 yılı kâr payı dağıtımına ilişkin 5. ve yönetim kurulu üyeleri ile denetçinin ibrasına ilişkin 6. maddelerinin kanuna, ana sözleşme hükümlerine ve objektif iyi niyet kurallarına aykırı olduğunu, önceki yıllarda da kâr payı dağıtılmadığını, bilanço ile kâr-zarar hesaplarının incelemeye elverişli olmadığını ileri sürerek adı geçen genel kurul toplantısında alınan kararların iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; dava konusu edilen genel kurul toplantısında alınan kararların iptali sebebi olarak ileri sürülen hususların doğru olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı gereği, genel kurul toplantısında alınan kararlardan 4. madde ve denetçilerin ibrası yönünden 6. maddenin iptaline ilişkin talep hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına, anılan genel kurul toplantısında alınan yönetim kurulu üyelerinin ibrasına ilişkin 6. maddeyle 2011 yılı kâr payı dağıtımına ilişkin 5. maddenin iptaline dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 44,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 709,50 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 22/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.