Yargıtay Kararı 14. Hukuk Dairesi 2012/9697 E. 2012/10060 K. 12.09.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/9697
KARAR NO : 2012/10060
KARAR TARİHİ : 12.09.2012

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 17.08.2004 gününde verilen dilekçe ile yaylanın aidiyetinin tespiti ve elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07.04.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacılar, davalı belediyenin hiçbir … olmamasına rağmen Çınar ilçesi, … Belediyesi sınırları içindeki Karacadağ eteklerinde bulunan kadim yaylayı kullanmalarına engel olduğunu ve kullanma parası istediklerini belirterek yaylanın kullanma hakkının kendilerine ait olduğunun tespiti ile elatmanın önlenmesine karar verilmesini istemişlerdir.
Davalı … vekili dava konusu yeri kadimden beri kendi belde halkının kullandığını, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece davacı … Köyü Tüzel Kişiliğinin davasının kısmen kabulü ile fen bilirkişi raporunda mera olarak gösterilen 7.537.562.052 m2 alanın tarafların müşterek kullanımına ait mera olduğunun tespitine, müdahalenin men’i davasının reddine, davacılar … ve arkadaşlarının açtığı davanın aktif husumet ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmiştir.
Hükmü taraf vekilleri temyiz etmişlerdir.
4342 sayılı Mera Kanununun 4. maddesinde; mera, yaylak ve kışlakların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu, kullanma hakkının ise köy veya belediyelere ait olduğu belirtilmektedir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık meranın kullanım hakkına ilişkin olduğundan harca esas değerin belirlenmesinde sadece kullanım … dikkate alınmalıdır. Bu nedenle mahkemece çekişme konusu taşınmazın öncelikle kullanma değeri belirlenerek bu değer üzerinden Harçlar Kanununun 30. maddesi uyarınca belirlenecek peşin karar ve ilam harcının tamamlattırılması gerekir. Bu harç tamamlanmadan işin esası hakkında karar verilmesi doğru görülmemiş, bu eksikliğin giderilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine, 12.09.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.