YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/7623
KARAR NO : 2011/6664
KARAR TARİHİ : 17.11.2011

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

– K A R A R –

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmakta olup davada, tapu iptâli ve tescil istenmiş, mahkemece kabule dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Taraflar arasında 05.12.1985 günlü düzenleme suretiyle inşaat sözleşmesi ve bağımsız bölüm hissesi mülkiyetinin devir ve ferağı vaadi sözleşmesinin varlığı ve kapsamı çekişme konusu değildir. Davacı, yüklenici; davalı ise arsa sahibidir.
Davacı anılan sözleşme gereği edimlerini yerine getirdiğini ileri sürerek K Blok 27 ve I Blok 73 nolu bağımsız bölümlerin davalı adına kayıtlı olan 1/2’şer paylarının iptâlini ve adına tescilini talep etmiştir.
Taraflar arasında daha önceden Erdemli Asliye 1. Hukuk Mahkemesi’nin 2007/356-2007/355 sayılı dosyasında davacı yüklenicinin aynı bağımsız bölümler için 24.11.2004 tarihinde tapu iptâl ve tescil davası açtığı, yapılan yargılama sonucu Yargıtay bozmasından da geçerek verilen kararda dava konusu dairelerin teminat niteliğinde bulunduğu ve sözleşmenin 11 ve 33. maddeleri uyarınca yüklenici tarafından genel iskân ruhsatı alınmadıkça arsa sahibinin tapu devrine zorlanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, verilen karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.
Mevcut davada aynı istem genel iskân ruhsatının alındığı ileri sürülerek tekrar dava konusu yapılmış, ne var ki davacı yanca inşaata ilişkin genel iskân ruhsatı ibraz edilememiştir. Belediyece mahkemeye gönderilen 16.06.2008 gün ve 684 sayılı yazıda ise dava konusu blokların da aralarında bulunduğu bloklara 1992 ve 1999 yıllarında genel iskân ruhsatı “ferdi yapı kullanma izni” verildiği bildirilmiştir. Mahkemecede bu yazıya istinaden davanın kabulü cihetine gidilmiştir. Oysa anılan Belediye yazısında bahsedilen ve 1992 ile 1999 yıllarında düzenlendiği ileri sürülen ruhsatlar ferdi yapı kullanma izni mahiyetinde olduğu gibi esasen bu ruhsatlar önceki davanın açıldığı 24.11.2004 tarihinden önce mevcut bulunmakla o davada değerlendirilmiş ve genel iskân ruhsatı niteliğinde olmadıkları saptanmış olduğu halde aynı belgelere istinaden davanın kabulü yönünde hüküm kurulması yerinde olmamıştır.
Şu halde mahkemece, davacı yükleniciye uygun mehil verilerek dava konusu inşaata ilişkin genel iskân ruhsatını ibraz etmesi istenmeli ibraz edildiğinde şimdiki gibi davanın kabulüne, aksi takdirde reddine karar verilmelidir.
Değinilen hususlar nazara alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 17.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.