Yargıtay Kararı 7. Hukuk Dairesi 2022/2358 E. 2022/3255 K. 27.04.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/2358
KARAR NO : 2022/3255
KARAR TARİHİ : 27.04.2022

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
MAHKEMESİ : Of Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 09/10/2019 tarihinde verilen dilekçeyle ecrimisil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/05/2021 tarihli hükmün Trabzon Bölge Adliye Mahkemesince istinaf yoluyla incelenmesi davacılar vekili ile davalılar vekili tarafından talep edilmiştir. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince davacılar vekilinin istinaf talebinin esastan reddine, davalılar vekilinin istinaf dilekçesinin değerden reddine karar verilmiştir. Davalılar vekili tarafından verilen tavzih talepli dilekçenin 22/02/2022 tarihli ek karar ile reddedilmesi üzerine davalılar vekilinin temyiz dilekçesi incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.
KARAR
Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.
Yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davacılar vekili ile davalılar vekilince istinaf talebinde bulunulması üzerine Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun davacılar yönünden esastan reddine, davalılar yönünden istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiştir. Davalılar vekili 31/10/2021 tarihli dikçe ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının tavzihini talep etmiş, bu talep 22/02/2022 tarihli ek karar ile reddedilmiştir.
22/02/2022 tarihli ek karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
6100 sayılı HMK’nın 341. maddesinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, 361 ve 362. maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilmeyen kararlar belirlenmiştir.
Dosya içeriğine göre, dava değeri 66.172,99TL olarak gösterilmiş ve bu miktar üzerinden harçlandırılarak karar verilmiştir. Dava değeri ve hükme esas alınan miktar karar tarihi itibariyle geçerli olan (2021 yılı için 78.630,00TL) temyiz kesinlik sınırının altında kaldığından davalılar vekilinin temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmış, bu nedenle temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, HMK’nın 362/1-a ve 362/2 maddeleri uyarınca davalılar vekilinin TEMYİZ TALEBİNİN REDDİNE, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, dosyanın mahalli mahkemeye İADESİNE, 27/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.