YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/3318
KARAR NO : 2011/10996
KARAR TARİHİ : 04.07.2011

1-…, 2-… vekili avukat … ile … Gıd. San. Tic. A.Ş vekili avukat … aralarındaki alacak davası hakkında … 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.12.2010 gün ve 291-553 sayılı hükmün davacılar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.
KARAR
Davacı, Davalı şirket tarafından aleyhine … 1. İcra Müdürlüğünün 2009/7977 esas sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığını, davalı şirket ile yapılan anlaşma gereğince ana para, faiz vs masraflar toplamı olarak 29.800,00 TL’nin belirlendiğini ve 06/04/2010 tarihinde 3. Kişiye ait kredi kartından çekilmek suretiyle ödeme yapıldığını, bunun üzerine davalı vekilinin ibraname verdiğini, buna rağmen bu olaydan sonra takibin devam ettiğini, anlaşmaya rağmen icra takibine devam edilmesinin kendilerini mağdur ettiğini iddia ederek … 1. İcra Müdürlüğünün 2009/7977 esas sayılı dosyasından dolayı davalıya borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Davalılar; davanın reddini dilemişlerdir.
Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılarca temyiz edilmiştir.
Taraflar arasında dava konusu 29.800,00 TL nin ödendiğine ilişkin bir uyuşmazlık bulunmayıp, ihtilaf, icra dosyasındaki bakiye 950.63 TL faiz alacağından kaynaklanmaktır. 14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK’ nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000. TL’ye çıkarılmıştır. Yine 1.6.2005 tarih ve 5236 sayılı yasanın 19. maddesiyle eklenen Ek madde 4 uyarınca temyiz parasal sınırı … Bakanlığınca tespit ve ilan olunan yeniden değerlendirilme oranında arttırılıp her takvim yılı başından geçerli olacak şekilde uyarlanacağı hükme bağlanmıştır. Yeniden değerlendirme oranı 2010 yılı için %2.2 olarak açıklanmış olmakla bu durumda temyiz sınırı 1.430 TL’dir. Bu durumda davacı tarafından temyizi istenen miktarın değeri karar tarihi itibariyle 1.430 TL’yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427 maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacının temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan 18.40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 4.7.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.