YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/3642
KARAR NO : 2022/394
KARAR TARİHİ : 19.01.2022

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ
DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesince verilen 04.04.2019 gün ve 2018/1649 Esas – 2019/644 Karar sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkin olup, davanın kabulü hakkındaki mahkeme kararına karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine; Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvuru talebinin kabulüne, İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılarak davacının davasının sübut bulmadığından reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Bilindiği üzere; 6100 sayılı HMK’nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemelerinin temyiz olunamayan kararları düzenlenmiş, 1/a bendinde de miktar veya değeri kırk bin Türk lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar hükmüne yer verilmiş, 2019 yılı itibarıyla HMK’nın 362/1-a bendinde belirtilen 40.000.00 TL’lik kesinlik sınırı 58.800,00 TL olarak uygulanmaya başlamıştır.
Somut olayda, dava 3.000,00 TL değer gösterilerek açılmış ve dava konusu taşınmazın keşfen saptanan değerine göre hesaplanan 277.50 TL üzerinden nihai karara bağlanmıştır. Buna göre, dava değerinin 2019 yılı itibarıyla temyiz kesinlik sınırı olan 58.800.00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.
Öte yandan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti olmayan kararlara karşı temyiz isteği yönünden mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da bir karar verilebilir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenden ötürü temyiz kesinlik sınırı içinde kaldığı anlaşılan eldeki dava yönünden davacının temyiz dilekçesinin değerden REDDİNE, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.