YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/4038
KARAR NO : 2012/1434
KARAR TARİHİ : 08.03.2012
Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
– K A R A R –
Dava, sözleşmenin geriye etkili feshi istemiyle açılmış, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı yüklenici vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Davaya konu teşkil eden 27 Mart 2006 tarihli Ankara 52. Noterliği’nce düzenlenmiş olan kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi taraflar arasında imzalanmıştır. İnşaatın Keçiören ilçesi, … mahallesi tevhit sonucu oluşacak 30402 Ada, … parsel numaralı davacılara ait arsa üzerine yapılması kararlaştırılmıştır. Dosyada bulunan tapu kaydından inşaatın yapılacağı arsada Keçiören Belediyesi’nin de 47/551 oranında paydaş olduğu görülmektedir. Davalı yüklenici tarafından Keçiören Belediyesi ile sözleşme yapılmamış, Belediye’nin payı da satın alınmamıştır. Sözleşmede Keçiören Belediyesi’nin payına ilişkin herhangi bir düzenleme bulunmamaktadır.
Kat karşılığı inşaat sözleşmesi’nin geçerli olabilmesi için tüm arsa paydaşlarıyla yapılması zorunludur. Keçiören Belediye’sinin payı satın alınmadığına ve Belediye ile yüklenici arasında kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapılmadığına göre, sözleşmenin geçerli ve tarafları bağlayıcı olduğu kabul edilemez. Fesih kararı, ancak geçerli sözleşmeler için verilebilir.
Somut olayda; geçerli bir sözleşme bulunmadığı dikkate alınarak, davacıların istemi yorumlanmak suretiyle sözleşmenin tarafları bağlayıcı nitelikte olmadığının tespitine karar verilmesi gerekirken, fesih kararı verilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HMK’nın geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı yüklenicinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın hüküm fıkrası 2 numaralı bendinin karardan tamamen çıkarılmasına, yerine “taraflar arasında düzenlenen Ankara 52. Noterliği’nin 27 Mart 2006 tarihli 07072 yevmiye numaralı düzenleme şeklinde taşınmaz mal satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinin tarafları bağlayıcı olmadığının tespitine” cümlesinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 08.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.