YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/26041
KARAR NO : 2022/6580
KARAR TARİHİ : 04.04.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I)Av. …’nın temyiz isteminin incelenmesinde;
Av. …’nın soruşturma aşamasında sanık …’nun barodan atanan müdafiolduğu, adı geçen avukatın görevinin iddianamenin kabul kararı ile kendiliğinden sona ermiş olması karşısında anılan müdafinin sanık … hakkında verilen mahkumiyet hükmünü temyize yetkisi bulunmadığından, Av. …’nın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II)Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile yapılan ve 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanıklara yüklenen TCK’nın 142/2-b, 143. maddelerinde öngürülen hırsızlık suçunun gerektirdiği, cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/10/2021 tarihli 2021/35 Esas ve 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca sanıklara zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı kısmen isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04/04/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.