YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/874
KARAR NO : 2011/3063
KARAR TARİHİ : 23.05.2011
Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
– K A R A R –
Dava, maddi tazminatın tahsili istemiyle açılmış; mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı şirket arasında yapılan “sözlü sözleşme” gereğince, maliki bulunduğu … plakalı … marka tır-çekici aracının bakım ve onarım işini davalı şirketin yüklendiğini; ancak davalının aracın birçok parçasını söktüğünü ve onarımı yapmadığını; Bornova 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1999/188 Değişik iş sayılı dosyası üzerinden yaptırılan delil tespiti sonucu 30.08.1999 tarihli bilirkişi raporunun sunulduğunu, araçta eksik olduğu tespit edilen toplam 100 kalem parça değerinin 56.804,99 DEM; bu parçaların takılması için mekanik ve elektrik işçilik giderleri 200,00 TL, aracın 15 günlük onarım süresi içinde gerçekleşen kazanç kaybı tutarı 900,00 TL ve aracın İstanbul’daki yetkili servisine nakli için harcanan 200,00 TL tutarlarında zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle 1.000,00 DEM parça bedeli ile az yukarıda belirtilen miktarlardaki tazminatların davalıdan tahsilini dava etmiştir. 11.05.2004 tarihinde ve ıslah yoluyla toplam 50.998,41 TL maddi tazminatın tahsili istenmiştir.
Yukarıda sayısı belirtilen delil tespiti dosyası ile İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2009/322 Esas ve 2009/382 Karar sayılı dosyası ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; davacının sözü edilen tır-çekici aracının bakım ve onarım işini davalının yüklendiği; ancak, parçaların söküm işini yaptıktan sonra, onarımını yapmadığı ve aracın davacı tarafından Gebze’de ………… nakledildiği ve onarımının bu servisçe yapılmış olduğu sonucuna varılmaktadır. Dosya kapsamındaki 29.02.2000 tarihli 669481, 669480, 669479, 669478 ve 669477 numaralı faturaların, … … Şirketi’nce düzenlenerek, davalı şirkete gönderdiği anlaşıldığı gibi; davalı taraf da bu 6 adet fatura bedelini ödediğini savunmuştur. Diğer yandan, anılan ceza mahkemesi dosyası içindeki belge fotokopisinden, Gebze’deki yetkili servis tarafından davalı yükleniciye gönderilen faks yazısında davalı tarafından sökülüp takılmayan 21 kalem parçanın, davalıdan teslim alındığı bildirilmiştir. Mahkemece, yüklenici davalı tarafından gönderilen parçaların Gebze’deki yetkili servis tarafından kullanılmış ve ceza davasında dinlenen servis yetkililerince de doğrulanmış olduğu halde, bilirkişi kurulunca bu parçaların bedellerinin de hesaplanmış olduğu görüldüğü gibi, buna yönelik davalı savunması da, mahkemece dikkate alınmamıştır.
Yanlar arasındaki akdî ilişki, Borçlar Kanunu’nun 355. maddesi hükmünde tanımlanan “eser sözleşmesi” olduğundan, bu sözleşmeye aykırılık nedeniyle, istenen maddi tazminata, temerrüt faizi uygulanabilmesi için Borçlar Kanunu’nun 101. maddesi uyarınca davalının, davacı tarafından borçlu temerrüdüne düşürülmesi zorunludur. Davalı, dava tarihi itibariyle borçlu temerrüdüne düşürülmüştür. O halde, dava tarihinden itibaren temerrüt faizi uygulanması gerekirken, delil tespiti tarihinden itibaren mahkemece reeskont oranına göre temerrüt faizi uygulanması doğru olmamıştır.
Mahkemece yapılacak iş; delil tespiti dosyası kapsamı ile davalı tarafından gönderilen 21 kalemden ibaret parça listesi ve dava dosyası kapsamındaki tüm faturalar birlikte değerlendirilerek; yüklenici davalı tarafından sökülüp, takılmayan ve davalının yetkili servise gönderdiği parçaların dışında kalan parça bedellerinin onarım tarihi itibariyle bedellerinin ve 200,00 TL’den fazla olmamak üzere işçilik giderlerinin, 900,00 TL’den fazla olmamak üzere onarım süresince gerçekleşen kazanç kaybının belirlenmesine ilişkin yeniden oluşturulacak uzman bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılması ve rapor alınması ayrıca davacının davalıya ve onarımı yapan yetkili servise ödeme yapıp, yapmadığının araştırılması ve varılacak sonuca göre uyuşmazlığın hükme bağlanmasından ibaret olmalıdır.
Eksik soruşturma ve araştırma ile hüküm kurulamaz. Açıklanan tüm bu sebeplerle karar bozulmalıdır.
SONUÇ:Yukarıda 1. bentte belirtilen nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davalı yararına BOZULMASINA, davalı Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunmadığından yararına vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 23.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.