YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/10377
KARAR NO : 2018/4510
KARAR TARİHİ : 22.10.2018
Mahkeme : ANKARA 5. Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : 1-Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma
2-Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Hüküm : Mahkûmiyet
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
1-Sanık … hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararına ilişkin kanun yolu talebinin incelenmesinde;
Suç tarihinde yürürlükte bulunan TCK’nın 191. maddesinin 2. fıkrasına göre verilen denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin karar, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 20.03.2012 tarihli ve 2011/785-2012/101 sayılı kararında açıklandığı üzere; temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, bu suçla ilgili olarak kararın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na İADESİNE,
2-Sanık … hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde:
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
2-Adli Tıp Kurumu Ankara Grup Başkanlığı Kimya İhtisas Dairesi’nce alınan tanık numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
3-Sanığın gözaltında geçirdiği sürenin TCK’nın 63. maddesi uyarınca cezasından mahsup edileceğinin kararda gösterilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu durumların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;
1-Sanık hakkında TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine “Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözetilerek sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılmasına,
2-Hüküm fıkralarının müsadereye ilişkin kısmında “Hint Keneviri Bitki Kırıntısının” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve Adli Tıp Kurumu Ankara Grup Başkanlığı Kimya İhtisas Dairesi’nce alınan tanık numunelerin” ibaresinin eklenmesi,
3-Hüküm fıkralarının müsadereye ilişkin paragraflarından sonra gelmek üzere “Sanığın gözaltında geçirdiği sürenin TCK’nın 63. maddesi uyarınca cezasından mahsubuna” fıkrasının eklenmesi suretiyle,
Hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.