YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/1821
KARAR NO : 2010/2533
KARAR TARİHİ : 09.03.2010

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.05.2008 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 27.10.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı 1 ada 302 parsel yararına geçit hakkı kurulmasını talep etmiştir.
Davalı davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davacı taşınmazının yola cephesi bulunduğundan karar verilmesine yer olmadığına ve davalı tarafça yola yapılan duvarın kaldırılmasına karar verilmiştir.
Hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Mahkemece yapılan keşif ve uygulanan paftaya göre davacı taşınmazı genel yola cepheli olduğu mutlak veya nispi bir geçit ihtiyacı bulunmadığı anlaşılmıştır. Bu nedenle davanın reddi gerekirken “karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde hüküm kurulması doğru olmamıştır.
2- Somut olayda; davacı sadece 1 ada 302 parsel yararına geçit hakkı kurulmasını talep etmesine rağmen mahkemece talep aşılarak davalı tarafça yolun işlerliğini kaybettirecek şekilde yol üzerine yapılan duvarların yıkımına da karar verilmesi, HUMK 74. maddesindeki taleple bağlılık ilkesine aykırı olduğundan bu yönüyle de kararın bozulması gerekmiştir.
Kabule göre de; geçit hakkı kurulmasına ilişkin davalarda dava kabul edilse bile davanın niteliği gereği yargılama giderleri davalıya yükletilemeyeceği gibi davacı vekil ile temsil edilse dahi onun yararına vekalet ücretine hükmedilemez, bu hususun gözardı edilmesi doğru olmamıştır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 09.03.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.