Yargıtay Kararı 18. Hukuk Dairesi 2011/1530 E. 2011/4345 K. 31.03.2011 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/1530
KARAR NO : 2011/4345
KARAR TARİHİ : 31.03.2011

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde ortak yere konulmuş olan klimanın gürültüsünün önlenmesi, aksi halde müdahalenin men’i ve klima dış ünitesinin kaldırılması istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının anataşınmazın ön cephesine davacıya ait pencere altına klima dış ünitesi monte etmek suretiyle rahatsızlık verdiğini ileri sürerek ortak yere yapılan müdahalesinin önlenmesini ve klima dış ünitesinin kaldırılmasını istemiş, mahkemece yönetmelikle belirlenen gürültü sınırının aşılmadığı, kat maliki olan davalının ortak yer olan dış duvarı arsa payı oranında kullanma hakkı olduğu, klima ünitesinin ortak yer olan duvarda işgal ettiği alanın davalının arsa payını aşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, yargılama sırasında yerinde yapılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen rapor içeriğinden; kat irtifaklı anataşınmazda davacı ve davalı tarafın bağımsız bölüm maliki olduğu, klima motorunun davacıya ait bağımsız bölümün salonunun bulunduğu pencere altına bina dış cephesine konulduğu ve bu alanın ortak yer olduğu anlaşılmıştır. Sözü edilen ortak yere klima dış ünitesinin monte edilmesinin 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinin ikinci fıkrasına aykırı olduğu dikkate alınarak, mahkemece ortak yere müdahalenin önlenmesi ile klima dış ünitesinin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi yolunda hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 31.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.