YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/12641
KARAR NO : 2013/4322
KARAR TARİHİ : 07.03.2013
MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince duruşmasız, davalı vekilince de her ne kadar duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de tebligat giderleri yatırılmadığından bu isteğin reddiyle incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, taraflar arasında akdedilen Akaryakıt İstasyonu İşletme Sözleşmesinin feshedilmesine rağmen müvekkili şirkete ait olan, ariyet ve emanet sözleşmesi ile davalıya teslim edilmiş olan ariyetlerin müvekkiline teslim edilmediğini, halen davalı yedinde bulunduğunu iddia ederek menkul malların davalılardan istirdadına, menkullerin fiilen teslim edilmesine kadar geçecek süre için şimdilik 1.000 USD tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevabında, davanın Malkara Mahkemesinde görülmesi gerektiğini, dava konusu malzemelerin 04.05.2010 tarihinde davacı şirket yetkilisine tutanakla teslim edildiğini, dava tarihi itibariyle söz konusu malların davacı şirketin elinde bulunduğunu, yapılan bildirime rağmen davacı şirketin malları teslim almaktan imtina ettiğini, davacı şirketin tazminat talep etme hakkı bulunmadığını, talep edilen tazminat tutarının fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Davacı vekili 15.04.2011 tarihli dilekçesi ile talep ettikleri cezai şart miktarını ıslah ederek 129.000 USD cezai şartın faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre ariyet malların 04.05.2010 tarihli tutanakla davacıya teslim edildiği belirtilmişse de söz konusu tutanakta davacının imzasının bulunmadığı, bu nedenle davacının bu talebinin kabulü gerektiği, sözleşmenin ilgili maddelerinde malzeme ve teçhizatın ariyet alan tarafından iade edilmemesi halinde davacı şirketin ariyet alanın sahasına girerek bu malzeme ve teçhizatı kaldırmaya hakkı olduğu, davacının bu hakkını kullanmayarak dava tarihine kadar geçen süre için 2. madde gereği cezai şart talebinin İİK 2. maddesine aykırı olduğu, bu nedenle cezai şart talebinin reddi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin vekalet ücreti ve yargılama gideri dışındaki yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davacı vekilinin temyizine gelince; taraflar arasında akdedilen 10.05.1996 tarihli Akaryakıt İstasyonları için Ariyet ve Emanet Sözleşmesinin 1/f maddesinde yer alan hüküm davacıya bir hak tanımakta olup, yükümlülük yüklememektedir. Mahkemece bu madde hükmünün yorumunda hataya düşülmüştür. Sözleşmenin feshine ve davacı tarafça çekilen ihtara rağmen ariyetlerin teslim edilmediğı dosya içeriğinden anlaşıldığından sözleşmenin 2. maddesine göre davacının cezai şart talep edebileceği gözetilerek bu yönde bilirkişi incelemesi yaptırılarak ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yanılgılı değerlendirme sonucu karar verilmesi doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin vekalet ücreti ve yargılama giderinden sorumlulukla ilgili temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 07.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.