YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/120
KARAR NO : 2013/4189
KARAR TARİHİ : 06.03.2013
MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, davalıya ait malların 07.04.2008 ile 30.09.2008 tarihleri arasında müvekkiline ait antrepoda kaldığını, 23.10.2008 tarihli hizmet bedeline ilişkin faturaya dayalı alacağın tahsili için girişilen icra takibine haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına, %40 inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili şirket tarafından üretilen prefabrik yapı malzemelerinin dava dışı TFI İnternational Company şirketine satıldığını dava dışı bazı şirket ile … arasında malların Kırgızisan’a taşınması için anlaşma yapıldığını, Özbekistan sınırında sorunlar yaşandığı için malların Ankara’ya geri getirilip davacıya ait depoya bırakıldığını, antrepo ücretinden müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını belirterek davanın reddi ile %40 tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller, benimsenen 18.06.2012 tarihli bilirkişi raporuna göre, taraflar arasında yazılı bir sözleşme bulunmamasına rağmen eşya davalı adına antrepoya konulduğu için ücretten davalının sorumlu olduğu gerekçeleri ile davanın kabulüne, itirazın iptali ile takibin devamına %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Davalının dava dışı TFI İnternational Company’e prefabrik malzeme sattığı, bu malın taşıma firması olan … Uluslararası Nakliyet Tic. Ltd. Şti. araçlarına yüklenerek Kırgizistan’a gitmesi için yola çıktığı ancak Özbekistan gümrüğünden geçememesi nedeniyle malın tekrar yurda döndüğü ve davacıya ait antrepoya bırakıldığı davacının bu nedenle davalıdan antrepo bedeli talep ettiği dosya içeriği ile sabittir.
Davalı yan, malın yurt dışı firması TFI İnternational Company’e satılıp taşıyıcı araçlarına yüklenilmesi ile alım – satım işleminin gerçekleştiğini malın mülkiyetinin alıcıya geçtiğini antrepo ücretinden sorumlu olmayacağını savunmuştur.
Yukarıda yapılan bu açıklamalar gözetildiğinde uyuşmazlığın çözümü, davalı ile dava dışı TFI İnternational Company arasındaki satım akdinde malı taşıyan firmanın davalının mı yoksa dava dışı alıcı firmanın mı taşıyıcısı olduğu, davalının satıma konu malı taşıyıcı araçlarına yüklemekle mülkiyetin dava dışı alıcıya geçip geçmediği noktasında toplanmaktadır.
Hal böyle olunca, mahkemece yapılması gereken husus davalı ile dava dışı TFI İnternational Company arasındaki satım akdi değerlendirilip taşıyıcıya malın teslimi ile mülkiyetin alıcıya geçip geçmediği hususu üzerinde durulup, keza dosya içeriğinden anlaşılan Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2009/310 Esas sayılı davasının sonucu da beklenip deliller birlikte değerlendirilerek uygun sonucuna göre bir karar vermekten ibaret iken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 06.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.