YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/7416
KARAR NO : 2013/2467
KARAR TARİHİ : 11.02.2013
MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. … ile davalı vek. Av. … gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-KARAR-
Davacı vekili, müvekkilinin elektrik malzemesi alımı için davalı ile 192.260,00 TL üzerinden anlaştığını sipariş verilen muhtelif elektrik malzemeleri için davalıya muhtelif tarih ve bedelli 11 adet çek keşide ederek verdiğini, davalıya 116.510,00 TL çek ve nakit ödeme yaptığını, malların teslim edilmemesi nedeniyle 75.750,00 TL’lik çeklerin bedelinin ödenmediğini, davalıya teslim edilen çeklerin bankaya ibraz edilerek karşılıksız kaşesi aldığını ve icra takibine konu edildiğini, müvekkilinin davalıya borcu bulunmadığı gibi 86.702,80 TL fazladan ödeme yapmak zorunda kaldığını belirterek davalıya teslim edilen ve bedelsiz kalan toplam 75.750,00 TL bedelli çeklerden dolayı borçlu olmadığının tespiti ile fazladan yapılmış olan 86.702,80 TL’lik ödemenin istirdatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının iddialarını usulüne uygun yazılı delillerle kanıtlaması gerektiğini bildirerek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; davacının, davalı ile akdi ilişki kapsamında çeklerin verildiği ve buna karşılık ödemeler yapıldığının ispat külfeti altında olduğu, davacının iddiasını ispat bakımından yazılı delil ibraz edememekle birlikte bunun temini açısından münhasıran davalı defterlerinin incelenmesini talep ettiği, davalıya meşruhatlı davetiye çıkarıldığı, davalının ticari defter kayıtlarını ibraz etmemesi üzerine davacı yana TTK 83/2 maddesi gereğince yemin yöneltildiği, davacının yemine eda ederek iddiasını ispat ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
TTK 83/2 maddesinin uygulanabilmesi için davacının başka deliller göstermeksizin iddiasını münhasıran davalının defter kayıtları ile ispat edeceğini iddia etmesi gerekir. Davacı yargılama sırasında böyle bir delil inhisarı yapmaksızın birçok delillere ve bu arada davalı defterlerine de dayanmıştır. Bu durumda iddianın sadece davalı defter kayıtları ile ispat edilmesinin istendiğinin kabulü düşünülemez. Mahkemenin bu yönleri gözden uzak tutarak davalının defterlerini ibraz etmediğinden bahisle davacının TTK 83/2 maddesi hükmü uyarınca yemin etmesini gerekçe göstererek davayı kabul etmesi isabetsizdir.
Mahkemece, bu durumda 6100 sayılı HMK’nın 220. maddesi uyarınca işlem yapılarak varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir olunan 990.00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin hacın istek halinde iadesine, 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.