YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/8940
KARAR NO : 2012/13814
KARAR TARİHİ : 27.09.2012

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında uzun yıllardır devam eden cari hesap ilişkisi bulunduğunu, müvekkilinin zamanaşımına uğrayan çeke dayalı alacağın tahsili amacıyla Afyonkarahisar 2. İcra Müdürlüğü’nün 2010/161 E sayılı dosyası ile davalı aleyhine takip başlatıklarını, takip sırasında davalının haksız ve kötüniyetli olarak takibe itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına, %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilin adresinin İstanbul olduğunu, yetkili icra dairesinin Büyükçekmece icra daireleri ve mahkemeleri olduğunu, ayrıca yazılı delil başlangıcı olduğu iddia edilen belgedeki şirket kaşesi üzerindeki imzanın müvekkil şirket yetkilisine ait olmama ihtimalinin yüksek olduğunu bildirerek davanın reddini ve %40 tazminata karar verilmesini savunmuştur.
Yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı kısa kararda “davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davalının Afyonkarahisar 2. İcra Müdürlüğünün 2010/161 E. Sayılı dosyasında asıl alacak yönünden yapmış olduğu itirazın iptaline, fazlaya ilişkin talebin reddine” denildiği halde gerekçeli kararda “Davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 1- Davalının Afyonkarahisar 2.İcra Müdürlüğünün 2010/161 E. sayılı icra doyasında asıl alacak yönünden yapmış olduğu itirazın iptaline, fazlaya ilişkin talebin reddine 2- İİK 67 maddesine göre, 5.000 TL üzerinden % 40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınıp davacıya verilmesine” denilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.
Bu hal, HUMK.nun 381/2. maddesine aykırılık teşkil ettiğinden 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararı uyarınca bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 27.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.