YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/4542
KARAR NO : 2010/7291
KARAR TARİHİ : 10.05.2010

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
1- Mahkeme kararı davacı vekiline 6.8.2009 günü tebliğ edilmiş olup, temyiz dilekçesi 11.9.2009 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiştir. Bu durumda HUMK.nun 432. maddesi hükmünde öngörülen 15 günlük temyiz süresi geçmiş bulunduğundan 1.6.1990 gün ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca temyiz isteminin REDDİNE,
2-Davalı vekilinin temyizine gelince;
Hükme esas alınan bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda somut emsal olarak incelenen 1038 Ada 3 parsel sayılı taşınmaza ait tapu kaydının ve ekindeki belgelerin incelenmesinden paydaşlardan …, …, … ve …’ın payları üzerinde … lehine, 1990 başlangıç tarihli, 20 yıl süreli kira şerhinin bulunduğu ve taşınmazın üzerindeki akaryakıt istasyonu ile birlikte 19.10.2005 tarihinde satıldığı anlaşılmaktadır. Akaryakıt istasyonunun yapı değerinden başka ticari değeri de bulunup, satış bedelinden yapı değeri düşülmek suretiyle zemin değerinin tespit edilemeyeceği açıktır. Akaryakıt istasyonunun satışı ticari rekabet kuralları çerçevesinde gerçekleştiğinden istasyonun ticari değerinin objektif tespiti olanak dışı olup, böyle bir satış emsal olamaz. Bu nedenle emsalin, özel amaçlı olmayan, özel nitelikleri bulunmayan taşınmaz mal satışlarından seçilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.
Mahkemece yeniden emsal araştırması yapılmalı, taraflardan emsal kayıtları istenmeli ve bozma nedenleri doğrultusunda ek raporlar alınmalı ve oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 10.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.