Yargıtay Kararı 19. Hukuk Dairesi 2012/2525 E. 2012/13818 K. 27.09.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/2525
KARAR NO : 2012/13818
KARAR TARİHİ : 27.09.2012

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan kimse gelmemiş olduğundan onların yokluğunda incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Mahkemece kısa kararda “davanın kabulüne, itirazın iptaline karar verilen kısım üzerinden hesap edilecek % 40 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine” denildiği halde gerekçeli kararda “Davanın kabulüne Davalı …’ın Soma İcra Müdürlüğünün 2009/404 Esas sayılı takip dosyasında itirazın iptali ile takibin 68.650,87 TL asıl alacak, 18.504,51 TL işlemiş faiz, 925,23 TL BSMV, 160,00 TL ihtiyati haciz vekalet ücreti olmak üzere toplam 88.240,61 TL üzerinden devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren % 72 oranında faiz işletilebileceğine, itirazın iptaline karar verilen kısım üzerinden hesap edilecek % 40 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine” denilmiştir. Davacı taraf, icra takibinde 69.600,52 TL asıl alacak, 160,00 TL ihtiyati haciz vekalet ücreti, 18.504,51 TL işlemiş faiz, 925,23 TL BSMV olmak üzere toplam 89.190,26 TL alacağın tahsilini talep etmiş, dava dilekçesinde de davalının tüm itirazlarının iptaline ve icra takibinin devamına %40’tan az olmamak kaydıyla icra inkar tazminatının davalı borçludan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece kabul edilen miktar bakımından tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmış olup bu hal 6100 sayılı HMK’nun 298/2. (HUMK’nun 381/2.) maddesine aykırılık teşkil ettiğinden 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 27.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.