YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/315
KARAR NO : 2013/5852
KARAR TARİHİ : 04.04.2013

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

– K A R A R –

Davacı vekili, müvekkili ile davalı … arasında düzenlenen finansal kiralama sözleşmesinin diğer davalı tarafından müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla imzalandığını, finansal kiralamaya konu traktörün, sözleşmeden kaynaklanan borçların tümü ödenmeden sehven davalı …’a devredildiğini, ödenmeyen tutarların ödenmesi için davalılara çekilen ihtarnamenin sonuçsuz kaldığını belirterek 9.728,04 TL kira ve masraf alacağı ile sözleşme faizi üzerinden işlemiş 1.955,46 TL temerrüt faizi alacağının dava tarihinden itibaren asıl alacağa işletilecek %100 oranındaki sözleşme faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, müvekkillerinin tüm borçlarını ödediklerini, müvekkillerinin dava konusu traktörü devretmeden önce davacıdan bakiye borcun miktarını sorduğunu, davacının bildirdiği rakamın 01.12.2010 tarihinde davacıya havale edildiğini, bilahane noterde yapılan satış sözleşmesinde satıcının bedelini tamamen aldığını ve aracı teslim ettiğini açıkça beyan ettiğini, buna rağmen talepte bulunmanın kötüniyetli olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, dava tarihi itibariyle davalı …’ın 8.619,28 TL tutarında taksit miktarı ile muhtelif masraflar nedeniyle toplamda 9.728,04 TL borçlu olduğu, ayrıca 1.955,46 TL’de faiz borcu bulunduğu, diğer davalının da müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatıyla bu tutarlardan sorumlu olduğu gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.
Yargılama sırasında dosyaya sunulan 04.06.2012 günlü raporda, davalının 12.01.2011 tarihinde 0.94 TL alacağı bulunduğu denildiği halde, ödeme planına göre de 11.01.2011 tarihinde toplam 8.619,28 TL tutarında ödemesi gereken taksit tutarının bulunduğu belirtilmiştir. Yine bahse konu bilirkişi raporunda faiz hesabı yönünden denetime açıklık olmadığı gibi faiz oranlarının yasal dayanakları da gösterilmemiştir. Bir başka ifade ile hükme esas alınan bilirkişi raporu ayrıntılı incelemeyi içermediği gibi Yargıtay denetimine de elverişli değildir. Bu durumda mahkemece, konusunda uzman bir bilirkişi ya da bilirkişi kurulundan tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde ayrıntılı incelemeyi içerir ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.