Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2011/7222 E. 2012/6075 K. 11.05.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/7222
KARAR NO : 2012/6075
KARAR TARİHİ : 11.05.2012

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin davalının trafik sigortacısı olduğu araç sürücüsünün kusurlu hareketiyle meydana gelen kazada yaralanarak daimi maluliyete uğradığını, daha önce açtıkları Kırıkhan Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/286 E.-2008/102 K. sayılı kesinleşen dosyasında müvekkilinin kalıcı maluliyetine ilişkin zararın karşılandığını, ancak o davada geçici iş göremezlik zararı talepleri olmadığından hüküm altına alınmadığını ileri sürerek ıslahla birlikte 3.787 TL geçici iş göremezlik zararının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesinde, davacının geçici değil daimi sakatlığının mevcut olduğunu, Kırıkhan Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/286 E.-2008/102 K. sayılı dosyasında olay tarihinden itibaren hesaplanan kalıcı maluliyet zararının hüküm altına alındığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; talebin Kırıkhan Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/286 E.-2008/102 K. sayılı dosyasıyla hüküm altına alındığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, trafik kazasından kaynaklanan geçici iş göremezlik zararı talebine ilişkindir.
Davacı vekili, işbu davadan evvel, davacının sürekli iş göremezlik zararının tazmini talebiyle dava ikame etmiş, Kırıkhan Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/286 Esas, 2008/102 Karar Sayılı ilamıyla, davacının maluliyetine dayalı olarak 48.922 TL maddi tazminata hükmedilmiş, karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir. Temyize konu Kırıkhan Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/686 Esas sayılı dosyasında ise, anılan 2006/286 Esas sayılı dosyada, mahkemenin kaza tarihinden itibaren hesaplama yapan tazminat raporuna itibar ederek hüküm kurduğu ve bu itibarla davacının talebinin kesinleşen kararla karşılandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kırıkhan Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/286 Esas, 2008/102 Karar sayılı dosyasında hükme esas alınan, Av…. tarafından tanzim edilen 18.01.2008 tarihli bilirkişi raporunda, davacının genel beden gücünden kayıp oranı olarak belirlenen %32’lik maluliyeti üzerinden, kaza tarihinden itibaren hesaplama yapılmış ve mahkemece maluliyete dayalı zarar olarak tespit edilen miktara hükmedilmiştir. Temyize konu işbu davada ise, davacı vekili geçici iş göremezlik zararı talebiyle davayı ikame etmiştir. Dosyada mevcut, Çukurova Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından tanzim edilen 17.01.2011 tarihli bilirkişi raporunda, davacının tıbbi şifa süresi 270 gün olarak belirlenmiştir. Bu dönem zarfında davacının %100 malul sayılması gerektiği esası ile Kırıkhan Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/286 Esas, 2008/102 Karar sayılı dosyasında, kaza tarihinden itibaren 270 gün olarak belirlenen tıbbi şifa süresi için de %32 maluliyet üzerinden hesaplama yapıldığı hususu birarada değerlendirildiğinde, davacının tıbbi şifa dönemi olan 270 günlük süreye ilişkin, %68’lik maluliyet oranında karşılanmayan geçici iş göremezlik zararı mevcuttur. Mahkemece, davacının anılan dönemdeki, önceki kararda hükmedilen %32’lik maluliyet için hesaplanan miktarın mahsubuyla kalan geçici iş göremezlik zararının tespiti için, konusunda uzman bir bilirkişiden rapor alındıktan sonra, sonucuna göre karar vermesi gerekirken, davacının zararının Kırıkhan Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/286 Esas, 2008/102 Karar sayılı dosyasıyla karşılandığı şeklinde yanlış gerekçeye dayanarak, davanın reddi yönünde hüküm tesis etmesi doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 11.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.