YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/18376
KARAR NO : 2013/3459
KARAR TARİHİ : 25.02.2013
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Dava, taraflar arasındaki ticari ilişkinden kaynaklanan ve icra marifetiyle bir kısmı ödenen alacağın, kalan bakiyesinin tahsili istemine ilişkindir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre; dava konusu alacağın davalı tarafça tanzim edilen 10.04.2009 tarihli 30.000 Euro bedelli çekin ödenmeyen 7402 Euro’luk kısmı olduğu, davalı tarafın çeki ne inkar ettiği ne de bu kısım borcun ödendiğini iddia ettiği, faize ilişkin itirazlarının da icra hukuk mahkemesince karara bağlandığı, davacı şirketin davalı şirketten halen 17.789,31 TL alacaklı olduğu, tarafların her ikisi de tacir olup söz konusu alacak ticari ilişkiden doğduğundan ticari faizin uygulanması gerektiği gerekçeleriyle davanın kabulü ile davacının fazlaya ilişkin hakları saklı tutulmak suretiyle 15.718,15 TL’nin 02.06.2010 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- 2548 sy. Yasanın 1. md. gereğince cezaevi tahsil harcından alacaklı davacı sorumlu olup, bu harç davalı borçluya yükletilemeyeceğinden, 111,90 TL cezaevi tahsil harcının davalıya yükletilmesi suretiyle hesaplama yapılan bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması yanlıştır. Bu durumda mahkemece, cezaevi tahsil harcından davacı alacaklının sorumlu olduğu gözetilerek, yeniden hesaplama yapılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının Reddine; 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.