YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/17487
KARAR NO : 2013/2601
KARAR TARİHİ : 12.02.2013
MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, taraflar arasında 30.3.2001 tarihli 5 yıllık otogaz bayilik sözleşmesi olduğunu, sözleşmenin davalının yaptığı bildirim ile 30.03.2011 tarihine kadar uzatıldığını, ancak davalının sözleşmeyi 14.7.2010 tarihli ihtarname ile hiçbir sebep göstermeksizin feshettiğini, fesihten sonra da müvekkili şirketle aynı alanda çalışan rakip şirketle bayilik sözleşmesi akdettiğini belirterek, öncelikle sözleşmenin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğinin tespitine karar verilmesini, ayrıca sözleşmenin 24. maddesi uyarınca şimdilik 5.000-TL kar kaybının, sözleşmenin 13. maddesi uyarınca tektaraflı haksız fesih nedeniyle şimdilik 10.000-USD cezai şartın ve sözleşmenin 9. maddesi uyarınca yıllık asgari satış tutarı olan 300 tonun altında kalan her eksik ton için 25-USD otogaz tesisat kira bedeli olmak üzere şimdilik 1.000-USD’ nin fesih tarihi olan 14.7.2010 tarihinden itibaren TCMB’ nin kısa vadeli avanslar için uyguladığı faiz miktarıyla tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının müvekkilinden 30.000-USD cezai şart talep etmesinin haksız olduğunu, hakimin fahiş gördüğü cezai şartı tenkisle mükellef olduğunu, davacının kar mahrumiyeti tazminatı talep etmesinin de sözleşmeye aykırı olduğunu, zira taraflar arasındaki 30.3.2001 tarihli 5 yıllık sözleşmenin müvekkili şirketçe tek taraflı olarak 30.3.2011 tarihine kadar uzatıldığını, davacının sözleşmenin uzatıldığı dönem için müvekkiline daha önceden vermiş olduğu deformasyona uğramış ekipmanları yenilemediğini, bu ekipmanların verimsiz olarak kullanıldığını ve bu durumun müvekkilinin zarar görmesine yol açtığını, ayrıca müvekkilinin sözleşme süresince 300 ton ürün satma taahhüdü fazlası ile yerine getirdiğini, bu nedenle kar mahrumiyeti zararı talep etmenin sözleşme ve hukuka aykırı olduğunu, otogaz tesisat kira bedeli talebinin de yine müvekkilinin yıllık satış ortalamasının 300 tonun üzerinde olması nedeniyle sözleşmeye ve iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davalı şirketin hiçbir sebep göstermeksizin sözleşmeyi haksız olarak feshettiği, taraflar arasında aktedilen sözleşmenin 9. maddesine göre davalının eksik mal alımı nedeniyle ton başına 25-USD otogaz tesisat bedelini, sözleşmenin 13. maddesine göre 30.000-USD cezai şartı ve 24. maddesine göre 1 yıllık süre nazara alınarak kar mahrumiyeti tazminatı ödemek zorunda olduğu, her ne kadar bilirkişi raporunda otogaz tesisat bedelini 4,5 yıllık süre zarfında davacının ihlale sessiz kalması nedeniyle talep edemeyeceği belirtilmişse de sözleşmenin 9. maddesinde açıkça asgari alım taahhüdünün ihlali halinde bu bedelin talep edileceğinin belirtilmesi ve talebin zamanaşımı süresi içerisinde olması karşısında rapora bu yönüyle itibar edilmediği belirtilerek, davacının talep edebileceği miktarlar bakımından fazlaya dair haklarını saklı tuttuğu da gözetilerek, 10.000-USD cezai şart, 1.000-USD otogaz tesisat bedeli ve 5.000-TL kar mahrumiyeti bedelinin dava tarihinden itibaren 3095 S. Yasanın 4/a maddesi uyarınca USD faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 12.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.