YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/11705
KARAR NO : 2010/15250
KARAR TARİHİ : 29.11.2010
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hükme yeterli değildir.
Şöyle ki;
1-2942 Sayılı Yasanın (4650 Sayılı Yasayla değişik) 11. maddesinin (f) bendi uyarınca arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle kamulaştırma bedeli tespit edilir.
Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğünün münavebeye alınacak ürünler için değerlendirme yılına ilişkin ortalama verilerin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Mahkemece yapılan keşif sonucu bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda, ilçe verisi bulunmadığından il verisine göre değer tespiti yapıldığı bildirilmişse de dosyaya geri çevirme kararıyla getirtilen 2008 yılı İl Tarım Müdürlüğü verilerine göre domateste dekara verim 4050 kg iken 4000 kg, satış fiyatı 0,25 TL/kg iken 0,30 TL/kg, üretim gideri 610 TL iken 657 TL, silajlık mısırda dekara verim 5500 kg iken 5000 kg, satış fiyatı 0,08 TL/kg iken 0,075 TL/kg, üretim gideri 245,59 TL iken 250 TL alındığı anlaşılan bu rapora göre karar verilmesi,
2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat zemin değerine dahil edilerek yapılan hesaplama sonucu fazla irtifak kamulaştırma bedeline hükmedilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Mahkemece, bilirkişi kurulundan yukarıda sözü edilen bozma nedeni doğrultusunda ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 29.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.