Yargıtay Kararı 19. Hukuk Dairesi 2013/353 E. 2013/4942 K. 21.03.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/353
KARAR NO : 2013/4942
KARAR TARİHİ : 21.03.2013

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –

Davacı vekili, davalının taraflar arasındaki 01.03.2010 tarihli bayilik sözleşmesine aykırı davrandığını, durumun Aydın 1. Sulh Hukuk Mahkemesince yapılan tespit işlemiyle de sabit olduğunu, bayilik sözleşmesinin 16. maddesi uyarınca davalının sözleşme gereği aldığı her türlü mali yardım ve katkı ile birlikte 10.000 USD cezai şartı ödemesi gerektiğini belirterek 10.000 USD cezai şartın dava tarihinden itibaren devlet bankalarınca USD’ye ödenen en yüksek faizi ile ödeme günündeki Türk Lirası karşılığının ve 12.072 TL tutarındaki mali katkının en yüksek ticari faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalının sözleşme hükümlerini ihlal ettiği, davalının sözleşmeyi ihlal ettiği tarihe kadar kısmen alım yapması nedeniyle mali katkı bedelinin 2/3’ünü hak ettiği kalan 3.744 TL’lik kısımdan sorumlu olduğu, 10.000 USD cezai şartın 16.354 TL’ye tekabül ettiği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne, 3.744 TL mali katkı bedeli ve 16.354 TL cezai şart bedeli olmak üzere toplam 20.098 TL’nin dava tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davacının dava konusu ettiği cezai şartın taraflar arasındaki sözleşmenin 16. maddesinde USD cinsinden kararlaştırıldığı ve davacının da cezai şartı USD olarak talepte bulunduğu gözetilmeden yazılı şekilde cezai şart tutarı olan 10.000 USD’nin TL karşılığına hükmedilmesi isabetsizdir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.