Yargıtay Kararı 18. Hukuk Dairesi 2010/3347 E. 2010/5801 K. 12.04.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/3347
KARAR NO : 2010/5801
KARAR TARİHİ : 12.04.2010

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
: …
Asıl dava dilekçesinde davacılar, davalı Üniversiteye boçlu olmadıklarının tespitini istemişler. Birleşen davada ise davacı üniversite 22.755.846.000 TL. (22.755,84 YTL.) eğitim ve öğretim tazminatının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir. Mahkemece asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne ilişkin verilen karar, Dairemizce, davacı … ve … vekili tarafından açılan dava ile ilgili verilen kararın onanmasına, birleşen dava ile ilgili hükmün bozulmasına karar verilmiş. Mahkemece, bozma ilamına uyularak, bu kez birleşen Mersin 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/839 Esas ve 2003/1467 karar sayılı davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı … vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı üniversite vekili Mersin 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/839 Esas sayılı dosyasındaki dava dilekçesinde davalı …’ın 2547 Sayılı Yasanın 35. maddesi gereğince lisansüstü eğitim yapmak amacıyla Hacettepe Üniversitesine gönderildiğini, başarısız olduğunu, vermiş olduğu yüklenme senedi gereğince sorumlu olduğunu, adına yapılan 22.755.846.000 TL. (22.755,84 YTL) eğitim ve öğretim giderinin davalıdan tahsili istenilmiş, mahkemece Dairenin daha önce vermiş olduğu bozma ilamı doğrultusunda hüküm kurulmuş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, zorunlu hizmet karşılığı olan kurum alacağının tahsili istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlığın Dairenin bozma ilamından sonra 8.7.2006 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiş bulunan 5535 sayılı “Bazı Kamu Alacaklarının Tahsil ve Terkinine İlişkin Yasa”nın 2. maddesiyle 2547 sayılı Yüksek Öğretim Yasasına eklenen geçici 53. madde hükmü çerçevesinde değerlendirilip oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece bu hususun düşünülmemiş olması doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.