Yargıtay Kararı 19. Hukuk Dairesi 2012/16376 E. 2013/2676 K. 13.02.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/16376
KARAR NO : 2013/2676
KARAR TARİHİ : 13.02.2013

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, davalı tarafça müvekkili aleyhine faturaya dayalı olarak başlatılan ilamsız icra takibinde müvekkilinin davalı ile hiçbir ticari ilişkisinin bulunmadığını, faturalar tebliğ edilmediği gibi içeriği malların da tesliminin söz konusu olmadığını ileri sürerek müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine, %40 kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, takip konusu faturalardaki malzemelerin davacı şirketin Eskişehir’de yapmış olduğu inşaata teslim edildiğini ileri sürerek haksız davanın reddi ile %40 kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; her ne kadar takip ve davaya konu faturalar davacı defterlerinde bedeli peşin ödenmiş gibi kayıtlı ise de davacı taraflar arasındaki ticari ilişkiye ve malların teslimine itiraz edip davalı faturalara konu malları davacıya teslim ettiğini usul ve yasaya uygun delillerle ispatlayamadığından davanın kabulüne, davacı tarafından süresinde faturalara itiraz edilmemiş olması neticesinde davalının takibe geçtiği göz önüne alındığında davacının %40 tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Dava, İİK’nın 72. maddesi gereği 6 adet faturaya dayalı olarak başlatılan ve kesinleşen ilamsız icra takibi nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir. Davalı taraf, malların teslim edildiğini ileri sürmüştür. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davalı tarafça düzenlenen 6 adet fatura davacı şirket adına düzenlenip davacı defterlerine kaydedildiği ve bu fatura bedellerinin kasa hesabından peşin ödendiği tespit edilmiştir. Satım akdinde aslolan tarafların edimlerini aynı anda ifa etmeleridir. Davacının usulüne uygun tutulmadığı tespit olunan ticari defterlerinde dava konusu 6 adet fatura bedelinin peşin olarak ödendiği tespit edilmiştir. Davacının defterleri usulüne uygun tutulmadığından aleyhine delil teşkil etmektedir. O halde davacının defterlerinde bedeli peşin ödendiği kayıtlı olan bu fatura içeriği malların davacıya teslim edildiğinin kabulü ile davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde fatura içeriği malların davacıya teslim edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 13.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.