Yargıtay Kararı 19. Hukuk Dairesi 2012/15331 E. 2013/2691 K. 13.02.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/15331
KARAR NO : 2013/2691
KARAR TARİHİ : 13.02.2013

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, müvekkili şirketin İsviçre’nin Adliswil şehrinde kurulu bir anonim şirket olup her türlü mal alım satımı ve ticareti ile iştigal ettiğini, 2007 yılının Mart ayında internet yazışmaları ve telefon görüşmeleri sonrasında davalı şirketten bir takım tekstil malzemelerinin satın alınması konusunda anlaşmaya varıldığını, müvekkili tarafından peşinat olarak 22.03.2007 tarihinde 62.100,00 Euro ve 25.04.2007 tarihinde 125.000,00 Euro olmak üzere toplam 187.100,00 Euro bedeli ödendiğini, ilk teslimatın bunun üzerine yapılarak davalı tarafından müvekkiline 27.04.2007 tarihli 0110 Sayılı 176.696,00 Euro bedelli faturanın düzenlendiğini, bu faturadaki malların 02.05.2007 tarihinde teslim alınarak müvekkili tarafından İtalya’daki müşterisine satıldığını, akabinde 15.744 adet Fred Perry marka t-shortün taklit olduğunun müvekkiline bildirildiğini, müvekkilinin durumdan davalıyı telefonla, arkasından elektronik posta ile haberdar ettiğini ve ayıp ihbarında bulunduğunu, davalı şirket temsilcisinin adı geçen ürünleri geri alabileceğini ve bedellerini iade etmeye hazır olduğunu beyan ettiğini, bu arada müvekkilinin davalıdan alarak müşterisi olan İtalyan firmasına sattığı mallara İtalyan makamları tarafından sahte marka oldukları gerekçesi ile el konulduğunu, malların depoya alındığını bundan sonra davalıya bu malların iadesinin fiilen imkansız hale geldiğini, davalının müvekkili şirketi kandırarak zarara uğramasına sebep olduğunu ileri sürerek 15.744 adet t-short için davalıya ödenen bedelden fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 Euro’nun davalıdan istirdadına, ayrıca peşinat olarak ödenen ve karşılığında mal alınmayan sebepsiz olarak davalının uhdesinde kalan 10.404,00 Euro’nun ödeme tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile birlikte iadesine, müvekkilinin elde edeceği kardan yoksun kaldığı kısım için şimdilik 5.000,00 Euro’nun dava tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 10.04.2008 tarihli dilekçesinde el konulan malların bedeli olarak davalıya ödenen 187.100,00 Euro’nun 3095 Sayılı yasanın 4/a maddesi uyarınca faizi ile birlikte şimdilik 10.000,00 Euro’sunun, yoksun kalınan kar olarak tane başı 6,00 Euro’dan İtalyan müşteriye sattığı toplam ürün bedeli olan 94.464,00 Euro’nun 3095 Sayılı yasının 4/a maddesi uyarınca faizi ile birlikte şimdilik 10.000,00 Euro’sunun tahsilini istemiştir.
Davalı vekili, davacıya herhangi bir malzeme gönderilmediğini, taraflar arasında akdi ilişki bulunmadığından müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporları doğrultusunda, dava konusu edilen tekstil ürünlerinin davalı tarafından davacıya ihraç edildiğine, yanlar arasında akdi ilişki bulunduğuna ilişkin iddianın ispatlanamadığı, bunun yanısıra davacının zararını kanıtlayacak nitelikte deliller ibraz edemediği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Davacı, davalıdan satın alınan malların ayıplı olduğundan zararın tahsilini istemiş, davalı akdi ilişkiyi reddetmiş, davacı ödemelerinin ise İspanya’da mukim dava dışı Rica Vered isimli firmanın davacıdan olan alacaklarını kendisine temlik etmesinden kaynaklandığını belirtmiştir. Mahkemece, alım satıma ilişkin ihracat belgeleri sunulmadığından akdi ilişkinin kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Davalı yanca davacı adına düzenlenmiş davalı kaşe ve imzalı 27.04.2007 tarihli 176.696 Euro bedelli faturanın yanısıra davalı şirket yetkilisine ait olduğu belirtilen e-posta adresleri üzerinden davacı ile yapılan alım satım ilişkisine ait yazışma dökümlerinin ve davalı tarafından davacıya gönderilen numunelere ilişkin belgelerin bulunduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece, davacı tarafından aslı ve onaylı tercümesi dosyaya ibraz edilen 27.04.2007 tarihli 176.696 Euro bedelli fatura altındaki imzanın davalı şirket yetkilisine ait olup olmadığı ve faturanın içeriği konusunda davalı şirket yetkilisinin isticvap edilip yukarıda anılan belgeler üzerinde de durulup tartışılarak toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar tesisinde isabet görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 13.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.