YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/16773
KARAR NO : 2010/19744
KARAR TARİHİ : 02.12.2010

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Davada davalının boşandıktan sonra çalışmaya başladığı, düzenli maaş aldığı ve yoksulluktan kurtulduğu ileri sürülerek, davalı lehine hükmedilen 300 TL yoksulluk nafakasının kaldırılması istenilmiştir.
Mahkemece davalının sürekli ve düzenli gelir getiren işte çalıştığı ve yoksulluk durumunun ortadan kalktığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
TMK’nun 176.maddesine göre, yoksulluğun ortadan kalkması halinde mahkemece nafaka kaldırılabileceği gibi, tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması ya da azaltılmasına da karar verilebilir.
Ancak HGK’nun yerleşik kararlarında asgari ücretle çalışılmakta bulunulması yoksulluk nafakası bağlanmasını olanaksız kılan bir olgu olarak kabul edilmediği gibi yoksulluğu ortadan kaldıran bir durum olarak da kabul edilmiştir.(26.12.2001 gün ve 2001/2-1158 E.1185 K. ve 28.02.2007 gün ve 2007/3-84 E.95 K.sayılı kararlarında olduğu gibi)
Somut olayda davalı kadının 2009/1.ayından itibaren temizlik şirketinde 666 TL aylıkla çalıştığı, 2010 yılında 726 TL aylık aldığı sabit ise de, iş akdinin sonlandırılması halinde yeniden nafakanın başlayacağına dair yasada hüküm bulunmadığına göre, nafakanın tümden kaldırılması doğru değildir. Ancak, davalının çalışması sonucunda mali durumunun olumlu yönde değiştiği dikkate alınarak TMK’nun 4.maddesindeki hakkaniyete uygun bir oranda indirilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.