Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2021/16913 E. 2022/12463 K. 27.09.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/16913
KARAR NO : 2022/12463
KARAR TARİHİ : 27.09.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli hırsızlık
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık …’nin katılan …’a yönelik görevi yaptırmamak için direnme suçundan hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği anlaşılmakta ise de; temyiz konusu fiilin bir parçası ile ilgili olarak sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının incelenmesinde zaruret bulunduğu anlaşılmakla, sanık …’nin katılan …’a yönelik eylemine ilişkin olarak hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının KALDIRILMASI ile yapılan temyiz incelenmesinde;
Olay yakalama tutanağına göre, ekiplerin sosyete pazarında yaptığı çalışmalarda, üç erkek şahsın bir bayanı yakın olarak takip ettikleri … isimli şahsın perdeleme yaptığı ve bayanın dikkatini kendine çektiği, bu esnada … isimli şahsın bayanın elinde bulunan el çantasının içine elini sokarak para ve birtakım eşyaları aldığı sırada … isimli şahsın gözcülük yaptığı, şahsıların pazar yerinden koşarak kaçtıkları ancak arkalarından koşarak durdurulup polis tanıtma kartları gösterildiği esnada fiili olarak direnip tekme attıkları ayrıca polis memuru … kelepçe takacağı esnada …’nın polis memurunun elini ısırdığının ve …’nın üst aramasında müşteki ve kızına ait kimlikler ile 20 TL paranın ele geçirildiğinin bildirildiği, sanıkların eylem tamamlanmadan suç eşyalarıyla birlikte yakalanarak direnmeleri şeklinde gerçekleşen eyleminin sübutu halinde hırsızlığın yağma suçuna dönüşebileceği hususunda kanıtları tartışma ve değerlendirmenin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 27.09.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.