YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/6007
KARAR NO : 2012/10714
KARAR TARİHİ : 28.06.2012
Davacı … Tur. İnş. Gıda Su Ürün. Tic. Ltd. Şti. vek. Av. … ile davalılar 1- … vek. Av. … 2- … vek. … arasında görülen dava hakkında … Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 11.12.2009 gün ve 326/701 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 12.10.2011 gün ve 713/12441 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Mahkemece davalı … hakkındaki davadan vazgeçildiğinden davanın reddine, davalı … hakkındaki davanın kabulüne dair verilen 29.04.2004 tarihli kararın davalı … vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 05.06.2006 günlü kararı ile bozulmuş olduğu, mahkemece bozma kararına uyularak bu kez, davalı … yönünden davanın reddine, davalı … yönünden vazgeçme nedeniyle davanın reddine, asıl alacak üzerinden hesaplanan %40 inkar tazminatının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine dair 27.11.2007 günlü kararın verildiği, bu kararın da davacı şirket vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 27.10.2008 günlü kararı ile bozulduğu, mahkemece verilen 11.12.2009 günlü karar ile söz konusu kararda direnildiği, bunun üzerine Hukuk Genel Kurulunun 2010/19-520 E, 2010/556 K. ve 03.11.2010 günlü kararı ile davacı vekilinin işin esasına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için Dairemize gönderilmiş olduğu, Dairemizce yapılan inceleme sonucu verilen 12.10.2011 gün 2011/713 E. 2011/12441 K. sayılı kararı ile Yerel mahkeme hükmünün onandığı, bu karara karşı da davacı vekilinin karar düzeltme istemi ile yapılan inceleme sonucu;
1- Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiç birisine uymayan davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.
2- Dava, İ.İ.K.’nun 72. maddesi hükmü gereğince açılmış olan menfi tespit ve istirdat davasıdır. Anılan maddenin (5.) fıkrası; “… borçluyu menfi tespit davası açmaya zorlayan takibin haksız ve kötü niyetli olduğu anlaşılırsa, talebi üzerine borçlunun dava sebebi ile uğradığı zararın da alacaklıdan tahsiline karar verilir. Takdir edilecek zarar, haksızlığı anlaşılan takip konusu alacağın yüzde kırkından aşağı olamaz…” hükmünü içermektedir.
Söz konusu yasa hükmünden de anlaşılacağı üzere, menfi tespit davasında davanın davacı lehine sonuçlanması halinde ancak takibinde haksız ve kötü niyetli olan davalı sorumlu tutulabilir. Somut olayda, takip yapan davalı … olup, onun hakkındaki dava vazgeçme nedeniyle reddedilmiştir. O halde, takip alacaklısı olmayan diğer davalı … yararına %40 tazminata hükmedilmesi yanlış ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden davacı vekilinin bu yöne ilişkin karar düzeltme isteminin kabulü ile yerel mahkeme hükmünün düzeltilerek onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer karar düzeltme istemlerinin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle 11.12.2009 günlü yerel mahkeme hükmünün (4.) paragrafından yer alan; “Asıl alacak yönünden hesaplanan %40 inkar tazminatının davacıdan alınarak davalıya verilmesine” sözcüklerinin hükümden çıkartılmasına ve davacı vekilinin bu yöne ilişkin karar düzeltme isteminin kabulü ile yerel mahkeme hükmünün HUMK’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilen bu şekliyle ONANMASINA, evvelce alınan onama harcı ile karar düzeltme harcının istek halinde iadesine, 28.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.