YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/817
KARAR NO : 2013/1624
KARAR TARİHİ : 21.02.2013
MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi
Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 15/02/2013 gün ve 2012/25 – 2025 sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:
K A R A R
2010 yılında 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile eklenen ek 4 madde uyarınca 2/B madde alanlarında yapılan kadastro sırasında, … Köyü 217 ada 1 ve 216 ada 3 parsel sayılı sırasıyla 1472 ve 660 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, beyanlar hanesine 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulamasıyla belgesizden Hazine adına orman rejimi dışına çıkarıldığı ve 1 sayılı parselin … … oğulları … ve …, 3 sayılı parselin … Köy tüzel kişiliği kullanımında olduğu açıklaması yazılarak tarla niteliğiyle Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı, 217 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kendi zilyetliğinde olduğu, 216 ada 3 parselin ise kardeşi … … oğlu … zilyetliğinde olduğu iddiasıyla, beyanlar hanesindeki şerhlerin silinmesi istemiyle dava açmıştır.
Mahkemece, 216 ada 3 parselin sehven dava edildiği belirlenerek bu parsele yönelik davanın reddine, 217 ada 1 parselin ise, zilyedinin … mirasçıları olduğunun tesbit ve tesciline karar verilmiş; hüküm davacı … vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesnin 15/02/2012 gün ve 2012/25 E. – 2025 K. sayılı kararı ile ” taşınmazlar hakkında doğru sicil oluşturulması ve vekâlet ücreti yönünden” düzelterek onanmıştır. Bu kez; davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmektedir.
Dava, 3402 sayılı Kadastro Kanununa 5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile eklenen Ek 4 madde uyarınca 2/B madde alanlarında yapılan kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.
Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1944 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 1990 yılında kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.
İncelenen dosya kapsamına ve toplanan delillere göre mahkemenin değerlendirmesi yerinde değildir. Şöyle ki; mahkemenin 02.06.2012 günlü gerekçeli kararından sonra davalılar … ve …, dosyaya sundukları 14.10.2011 ve 28.10.2011 günlü dilekçeleri ile muris babaları …’dan miras kalan yerleri 1979 yılında mirasçılar olarak aralarında taksim ettiklerini, dava konusu 217 ada 1 parselin de taksim sonucu kardeşleri davacı …’ye düştüğünü açıklayarak açılan davayı kabul ettiklerini bildirmişlerdir. H.U.M.K.’nun 92 ve devam maddelerine göre ( H.M.K.’nun 308. ve devam maddeleri) kabul; iki taraftan birinin diğerinin talep sonucuna muvafakat etmesidir ve hükmün kesinleşmesine kadar dava kabul edilebilir. Ayrıca, kesin hüküm gibi hukukî sonuç doğurur. Bu nedenle, mahkemece; kabul gereği davanın sonuçlandırılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırı olup, Dairece hükmün düzeltilerek onanması maddî yanılgı niteliğindedir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı … vekilinin karar düzeltme isteminin KABULÜNE, Dairenin 15.02.2012 gün ve 2012/25 – 2025 sayılı düzeltilerek onama kararının KALDIRILMASINA, 02/06/2011 gün ve 2010/137 E. – 2011/63 K. sayılı yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA, alınan karar düzeltme ve temyiz harcının istek halinde iadesine 21.02.2013 günü oy birliği ile karar verildi.