YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/9444
KARAR NO : 2010/13122
KARAR TARİHİ : 22.11.2010
Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-KARAR-
Dava, imza inkarına dayalı istirdat davasıdır.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Hüküm fıkrasının 2 nolu bendinde “492 sayılı Harçlar Kanununun değişik 123. maddesindeki harçtan istisna hükmü gereğince harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan 857.80 TL harcın isteği halinde davacıya iadesine” denilmiştir.
Konuyla ilgili Harçlar Kanunun değişik 123. maddesinin 3. fıkrası “Anonim, eshamlı komandit ve limited şirketlerin kuruluş, sermaye artırımı, birleşme, devir, bölünme ve nev’i değişiklikleri nedeniyle yapılacak işlemler ile Esnaf ve Sanatkarlar Kredi ve Kefalet Kooperatifleri (bu kooperatifler ile Kredi Garanti Fonu İşletme ve Araştırma Anonim Şirketi tarafından bankalardan kullandırılacak krediler için verilecek kefaletler dahil) bankalar, yurtdışı kredi kuruluşları ve uluslar arası kurumlarca kullandırılacak kredilerin temini ve bunların teminatları ile geri ödenmelerine ilişkin işlemler bu kanunda yazılı harçlardan müstesnadır.” Şeklindedir.
Yasa koyucu, anılan hükümle bankalar, yurtdışı kredi kuruluşları ve uluslararası kurumlarca kullandırılmak üzere temin edilen kredilere ait bazı işlemlerden harç alınmayacağını öngörmüştür. Bir başka anlatımla, bankaların kendi öz kaynaklarından veya diğer kredi kurumlarından temin ettikleri kredileri, genel kredi sözleşmesiyle gerçek veya tüzelkişilere teminatlı veya teminatsız olarak kullandırmaları anılan kural kapsamında değerlendirilemez.
Somut olay bakımından, davalı banka ve dava konusu kredi harçtan müstesna kabul edilemez. Bu durumda mahkemece hüküm altına alınan tutar üzerinden 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca karar ve ilam harcına hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.